تاثیر بازی درمانی بر بهبود مهارت های اجتماعی دانش آموزان دبیرستان نوبت اول

بازی درمانی نوعی درمان است که از بازی به عنوان وسیله ای برای برقراری ارتباط و بیان عاطفی استفاده می کند. اغلب برای کودکان استفاده می شود، زیرا بازی روش طبیعی ارتباط و پردازش افکار و احساسات آنهاست. از طریق بازی درمانی، کودکان می توانند با دنیای درونی، افکار و احساسات خود در محیطی امن و حمایتی ارتباط برقرار کنند.یکی از مزایای کلیدی بازی درمانی، بهبود مهارتهای ارتباطی است. ارتباط بخشی اساسی از تعامل انسانی است و مهارت های ارتباطی قوی برای روابط سالم و رفاه عاطفی ضروری است. کودکانی که با ارتباطات مشکل دارند ممکن است در بیان نیازها، افکار و احساسات خود با مشکلاتی مواجه شوند که منجر به ناامیدی و سوءتفاهم در تعاملات خود با دیگران می شود. بازی درمانی محیطی ساختاریافته و حمایتی را برای کودکان فراهم می کند تا بر روی مهارت های ارتباطی خود به روشی امن کار کنند.در بازی درمانی، درمانگر بازی کودک را مشاهده می کند و از آن به عنوان راهی برای درک آنچه کودک در درون خود تجربه می کند استفاده می کند. درمانگر ممکن است برای کمک به کودک کمک کند تا درک خود را از احساسات و افکار خود به آرامی راهنمایی کند یا سوالاتی بپرسد. با درگیر شدن در این فرآیند، کودکان یاد می گیرند که از دنیای درونی خود آگاه تر شوند و توانایی بیان واضح تر خود را توسعه دهند.

کلیدواژه ها:

بازی درمانی ، بهبود مهارت های اجتماعی ، دانش آموزان ، برقراری ارتباط ، درمانگر