آموزش جامعه شناسی و ارتباط آن با بینش جامعه شناختی

زمانی که جامعه شناسان جهان را برای فهم بهتر آن بررسی می کنند، در واقع در پی درک روابط میان افراد و گروه های اجتماعی هستند که افراد بر پایه نژاد، طبقه و جنسیت به آن گروه ها تعلق دارند. آنان همچنین پیوندهای افراد را با اجتماع و نهادهای اجتماعی، اعم از پیوندهای مذهبی، آموزشی و شهری، همچون رابطه افراد با کلیسا، مدرسه و یا اداره پلیس در نظر می گیرند. در جامعه شناسی، مطالعه زندگی شخصی افراد در بطن جامعه به عنوان«جامعه شناسی خرد» شناخته می شود. مطالعه گروه های بزرگ جامعه، روابط کلی و گرایش هایی که جامعه را تشکیل می دهند، به عنوان «جامعه شناسی کلان» شناخته می شود.جامعه شناسان در پی یافتن پیوندهای میان پدیده های خرد و کلان هستند تا بتوانند از طریق آن به روندها و مشکلات اجتماعی که برخاسته از جامعه هستند، رسیدگی کنند. این شناخت که ساختارها و نیروهای اجتماعی، باورها، ارزش ها، هنجارها و انتظارات فرد را شکل می دهند، در جوهره نگاه جامعه شناسی قرار دارد. ساختارها و نیروهای اجتماعی بر تجربیات ما، تعاملات ما با دیگران، و در نهایت بر حاصل زندگی ما تاثیر می گذارند. اکثر مردم از چگونگی تاثیر گذاشتن ساختارهای اجتماعی بر زندگی شان آگاهی ندارند و احتمالا فقط زمانی که نگرش انتقادی به جامعه اتخاذ کنند، می توانند این نیروها را بشناسند. پیتر برگر، به منظور آشنایی دانش آموزان با این رشته، نوشته است: «اولین معرفت جامعه شناسی عبارت است از اینکه: پدیده ها آن گونه که به نظر می رسند، نیستند.»

کلیدواژه ها:

آموزش جامعه شناسی ، بینش جامعه شناختی ، مشکلات اجتماعی ، شناخت زندگی