بررسی اثر ترمیم کنندگی عصاره ی هیدرواتانولی گلپر (Heracleum Persicum) بر زخم پوستی تمام ضخامت برشی در موش صحرایی
محل انتشار: مجله دانشکده پزشکی اصفهان، دوره: 43، شماره: 802
سال انتشار: 1404
نوع سند: مقاله ژورنالی
زبان: فارسی
مشاهده: 177
فایل این مقاله در 16 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
JR_IMSJ-43-802_001
تاریخ نمایه سازی: 7 اردیبهشت 1404
چکیده مقاله:
مقاله پژوهشیمقدمه: التیام زخم، فرایند طبیعی ترمیم بدن پس از آسیب می باشد. با توجه به ظرفیت آنتی اکسیدانی بالاو اجزای موثره فراوان، هدف از این مطالعه، بررسی تاثیر عصاره ی گلپر بر ترمیم زخم پوستی تمام ضخامت برشی در موش صحرایی بود.روش ها: پس از ایجاد زخم در ۶۰ سر موش صحرایی، حیوانات به چهار گروه شاهد، کرم پایه، تیمارهای ۱ و ۲ (عصاره ۵ و ۱۰ درصد گلپر) تقسیم شدند. داروها روزانه و به مدت ۱۴ روز استفاده شدند. در روزهای ۷، ۱۴ و ۲۱ پس از ایجاد زخم، از محل ضایعه جهت بررسی هیستوپاتولوژیک و آزمایش های بیوشیمیایی نمونه برداری گردید.یافته ها: درمان با عصاره ی گلپر به ویژه عصاره ی ۱۰ درصد، باعث کاهش قابل توجه ناحیه ی زخم در مقایسه با گروه شاهد شد. علاوه بر این، عصاره ی گلپر تعداد لنفوسیت ها را نسبت به گروه شاهد کاهش داد و تعداد فیبروبلاست ها را در مراحل اولیه و تعداد فیبروسیت ها را در مراحل بعدی بهبود زخم افزایش داد. همچنین ایجاد اپی تلیوم مجدد، نظم بافتی، الیاف کلاژن با بلوغ بیشتر و رگ های خونی با اندازه بزرگ، در گروه های تیمار بویژه عصاره ی ۱۰ درصد در مقایسه با گروه شاهد بهبود مشخصی را نشان دادند. عصاره ی گلپر، میزان هیدروکسی پرولین و گلیکوزآمینوگلیکان ها را در مقایسه با گروه شاهد افزایش داده و نیز موجب افزایش ظرفیت آنتی اکسیدانی تام و کاهش میزان مالون دی آلدهید در بافت زخم گردید.نتیجه گیری: استعمال عصاره ی گلپر، بویژه عصاره ی ۱۰ درصد در روند التیام زخم موثر است. این ویژگی می تواند مربوط به اثر عصاره بر عروق خونی، تعدیل فاز التهابی، افزایش کلاژن و گلیکوزآمینوگلیکان ها و کاهش استرس اکسیداتیو باشد.
کلیدواژه ها:
نویسندگان
علی داودی
دکتری حرفه ای دامپزشکی، دانشکده ی دامپزشکی، دانشگاه رازی، کرمانشاه، ایران
فاطمه حسین پور
گروه علوم پایه، دانشکده دامپزشکی، دانشگاه رازی، کرمانشاه، ایران
محمد هاشم نیا
دانشیار، گروه پاتوبیولوژی، دانشکده ی دامپزشکی، دانشگاه رازی، کرمانشاه، ایران
مراجع و منابع این مقاله:
لیست زیر مراجع و منابع استفاده شده در این مقاله را نمایش می دهد. این مراجع به صورت کاملا ماشینی و بر اساس هوش مصنوعی استخراج شده اند و لذا ممکن است دارای اشکالاتی باشند که به مرور زمان دقت استخراج این محتوا افزایش می یابد. مراجعی که مقالات مربوط به آنها در سیویلیکا نمایه شده و پیدا شده اند، به خود مقاله لینک شده اند :