ارتباط بین میزان زاویه سر به جلو با چرخش بالایی کتف و نسبت ریتم اسکاپولوهومرال در دانش-آموزان پسر مقطع متوسطه

مقدمه: عارضه سربه جلو موجب افزایش اثر نیروی جاذبه روی سر، اکستنشن بیش از حد سر در مفصل اطلسی پس سری، خم شدن گردن بر روی سینه و همچنین ضعف فلکسورهای عمفی گردن می شود. هدف از مطالعه حاضر بررسی ارتباط بین میزان سر به جلو با میزان چرخش بالایی کتف و نسبت ریتم اسکاپولوهومرال در دانش آموزان پسر مقطع متوسطه بود.روش کار: تعداد ۶۰ دانش آموز پسر مقطع متوسطه با دامنه سنی ۱۸-۱۴ سال به صورت تصادفی به عنوان نمونه آماری انتخاب شدند. میزان زاویه سر به جلو با استفاده از روش عکس برداری از نمای نیمرخ بدن اندازه گیری شد. از یک شیب سنج برای اندازه گیری ابداکشن شانه و شیب سنج دیگر برای اندازه گیری میزان چرخش بالایی کتف در زوایای ۴۵، ۹۰ و ۱۳۵ درجه ابداکشن شانه در سطح فرونتال استفاده شد. از آزمون ضریب همبستگی پیرسون برای بررسی میزان ارتباط بین متغیرهای تحقیق استفاده شد. نتایج: نتایج مطالعه نشان داد که بین میزان سر به جلو و میزان چرخش بالایی کتف در زوایای ۱۳۵ درجه ابداکشن شانه(r=- ۰.۲۶, p=۰.۰۴) و نیز از ۹۰ تا ۱۳۵ درجه ابداکشن شانه(r= ۰.۳۰, p=۰.۰۱)ارتباط منفی معنی داری وجود دارد، همچنین بین میزان سر به جلو و نسبت ریتم اسکاپولوهومرال در زوایای ۰ تا ۱۳۵(r= ۰.۲۵, p=۰.۰۴) ، ۴۵ تا ۹۰(r= ۰.۲۶, p=۰.۰۴) و ۹۰ تا ۱۳۵ درجه ابداکشن شانه(r= ۰.۳۸, p=۰.۰۰۳) رابطه مثبت و معنی داری وجود دارد. نتیجه گیری: نتایج این مطالعه به اهمیت راستای مناسب ستون فقرات و زاویه کرانیوورتبرال جهت پیشگیری از اختلالات مجموعه شانه تاکید می کنند.

کلیدواژه ها:

سر به جلو ، چرخش بالایی کتف ، نسبت ریتم اسکاپولوهومرال ، دانش آموزان پسر مقطع متوسطه