نوروفیدبک برای شخصی سازی مسیرهای یادگیری در دانش آموزان مبتلا به اختلالات توجه

اختلالات توجه به ویژه در قالب اختلال نقص توجه/بیش فعالی، یکی از رایج ترین مشکلات عصبی-رشدی در میان دانش آموزان است که آثار عمیقی بر عملکرد تحصیلی، اجتماعی و هیجانی آنان می گذارد. با توجه به ناکارآمدی نسبی روش های سنتی در پاسخ گویی به نیازهای متنوع این گروه، پژوهش حاضر با هدف بررسی نقش نوروفیدبک در شخصی سازی مسیرهای یادگیری در دانش آموزان مبتلا به اختلالات توجه انجام شده است. در این پژوهش، با اتکا بر منابع نظری و تجربی، ابتدا مفهوم اختلالات توجه، مبانی نوروفیدبک و اصول یادگیری شخصی سازی شده مورد بررسی قرار گرفت. سپس نحوه همگرایی این سه حوزه تحلیل شد. یافته ها نشان می دهند که نوروفیدبک از طریق آموزش خودتنظیمی امواج مغزی، می تواند به بهبود تمرکز، کاهش رفتارهای تکانشی و افزایش انگیزه در دانش آموزان منجر شود. این تغییرات زمینه را برای یادگیری شخصی سازی شده فراهم می سازد؛ جایی که دانش آموز بر اساس الگوهای عصبی خود، محتوای آموزشی و روش یادگیری مناسب را تجربه می کند. همچنین شواهد حاکی از آن است که معلمان نیز با بهره گیری از داده های نوروفیدبک قادر خواهند بود تا راهبردهای آموزشی خود را دقیق تر و موثرتر طراحی کنند. در پایان، نتایج حاصل ضمن تایید کارایی نوروفیدبک به عنوان ابزار یادگیری، بر لزوم تحقیقات بیشتر و فراهم سازی زیرساخت های لازم برای پیاده سازی آن در مدارس تاکید دارد.

کلیدواژه ها:

نوروفیدبک ، اختلالات توجه ، یادگیری شخصی سازی شده ، آموزش عصبی ، خودتنظیمی شناختی