طراحی الگوی آموزش مبتنی بر واقعیت افزوده برای بهبود مهارت های شناختی کودکان با نیازهای ویژه

با پیشرفت تکنولوژی و ورود واقعیت افزوده به حوزه های آموزشی، استفاده از این فناوری به عنوان ابزاری موثر برای بهبود تکنیک های یادگیری کودکان با نیازهای ویژه مطرح شده است. این تحقیق به طراحی الگوی آموزشی مبتنی بر واقعیت افزوده پرداخته است که هدف آن ارتقاء مهارت های شناختی این گروه از کودکان می باشد. روش تحقیق در این مطالعه شامل مراحل شناسایی نیازهای آموزشی، طراحی و توسعه محتوا، و ارزیابی تاثیر برنامه های آموزشی واقعیت افزوده است. در مرحله اول، نیازسنجی در میان معلمان و والدین کودکان با نیازهای ویژه انجام شد تا نقاط قوت و ضعف روش های کنونی آموزشی شناسایی شود. سپس با استفاده از نتایج به دست آمده، محتوای آموزشی طراحی شد که شامل فعالیت های تعاملی و جذاب در محیط واقعیت افزوده بود. به منظور ارزیابی تاثیر این الگو بر مهارت های شناختی، آزمون های پیش و پس از مداخله بر روی گروهی از کودکان با نیازهای ویژه اجرا گردید. نتایج نشان دهنده ی بهبود معنادار در مهارت های توجه، حافظه و تفکر انتقادی در میان شرکت کنندگان بود. همچنین، واکنش های مثبت معلمان و والدین نسبت به افزایش انگیزه و تعامل کودکان با مواد آموزشی مشاهده شد. این تحقیق می تواند به عنوان یک الگوی نوین آموزشی مورد استفاده قرار گیرد و زمینه ساز توسعه بیشتر روش های آموزش تعاملی و کارآمد برای کودکان با نیازهای ویژه گردد. در نهایت، نتایج به دست آمده بر اهمیت استفاده از فناوری های نوین در آموزش و نیاز به تدوین راهکارهای جامع برای ادغام این فناوری ها در برنامه های آموزشی تاکید می کند.

کلیدواژه ها:

واقعیت افزوده ، آموزش ، مهارت های شناختی ، کودکان با نیازهای ویژه ، فناوری آموزشی