رابطه کیفیت زندگی کاری و درگیری شغلی معلمان مدارس ابتدایی

هدف این پژوهش بررسی رابطه کیفیت زندگی کاری با درگیری شغلی معلمان مدارس ابتدایی شهر همدان در سال تحصیلی ۱۴۰۳-۱۴۰۲ بود. روش تحقیق توصیفی از نوع همبستگی بود. جامعه آماری این پژوهش شامل معلمان مدارس ابتدایی شهر همدان به تعداد ۱۳۰۹ نفر بود که بر اساس جدول کرجسی و مورگان ۳۰۲ نفر به عنوان نمونه آماری انتخاب شدند. به منظور گردآوری داده ها از پرسشنامه های درگیری شغلی اترخت(۲۰۰۳) و کیفیت زندگی کاری والتون(۱۹۷۵) استفاده گردید. روایی محتوایی پرسشنامه ها مورد تایید متخصصان قرار گرفت و پایایی پرسشنامه ها از طریق آلفای کرونباخ به ترتیب ۹۲/۰و ۹۵/۰ محاسبه شد. نتایج آزمونt تک گروهی نشان داد وضعیت درگیری شغلی معلمان بالاتر از سطح متوسط (۳) بود، اما وضعیت کیفیت زندگی کاری پایین تر از سطح متوسط (۳)بود. نتایج آزمون ضریب همبستگی پیرسون نشان داد که بین کیفیت زندگی کاری با درگیری شغلی معلمان مدارس ابتدایی شهر همدان رابطه مثبت و معناداری وجود دارد. نتایج تحلیل رگرسیون چندگانه نشان داد که از بین مولفه های کیفیت زندگی کاری، از طریق مولفه های تامین فرصت رشد و امنیت مداوم، وابستگی اجتماعی زندگی کاری، محیط کار ایمن و بهداشتی می توان درگیری شغلی معلمان مدارس ابتدایی شهر همدان را پیش بینی کرد. در نتیجه به منظور افزایش درگیری شغلی معلمان می بایست کیفیت زندگی کاری معلمان را افزایش داد.

کلیدواژه ها:

درگیری شغلی معلمان ، کیفیت زندگی کاری ، معلمان مدارس ابتدایی