نقش معلمان غیر رسمی در یادگیری مادام العمر

یادگیری مادام العمر به عنوان یکی از ارکان توسعه پایدار در جوامع معاصر، مفهومی فراتر از مرزهای آموزش رسمی یافته و به حوزه هایی گسترده تر از کلاس های درس و چارچوب های نهادی گسترش یافته است. در این میان، نقش معلمان غیررسمی به عنوان عناصر کلیدی در فرآیند یادگیری در موقعیت های واقعی، بیش از پیش اهمیت می یابد. معلمان غیررسمی، افرادی اند که خارج از ساختارهای رسمی آموزشی، در بسترهای متنوع اجتماعی، فرهنگی، خانوادگی، شغلی و فردی، به انتقال دانش، ارزش ها، مهارت ها و نگرش ها می پردازند. این افراد، با بهره گیری از تجارب زیسته، روابط انسانی، تعاملات خودجوش و مشارکت فعال در زندگی روزمره، زمینه ساز شکل گیری نوعی یادگیری عمیق، انگیزشی، و اغلب غیرساختاریافته می شوند که تاثیر آن بر رشد فردی و اجتماعی افراد چشمگیر است. آموزش غیررسمی، به واسطه انعطاف پذیری، توجه به نیازهای فردی، ارتباط نزدیک با زندگی واقعی، و قابلیت پاسخ گویی به زمینه های فرهنگی و اجتماعی متنوع، می تواند زمینه ساز رشد مهارت های اجتماعی، تقویت اعتمادبه نفس، افزایش تعاملات انسانی و تسهیل انتقال ارزش های فرهنگی و اجتماعی شود. نقش معلمان غیررسمی در این فرایند، نه فقط نقش یک آموزش دهنده، بلکه تسهیل گر یادگیری، همراه رشد فردی، و الگوی رفتاری است. آنان با ایجاد فضاهای یادگیری آزاد، معنادار و پشتیبان، زمینه مشارکت فعال، خودبیانگری، استقلال فکری و تجربه گرایی را در افراد تقویت می کنند. بر این اساس، سیاست گذاری های آموزشی باید نگاهی جامع تر به فرآیند یادگیری داشته باشند و ضمن به رسمیت شناختن ظرفیت های آموزش غیررسمی، سازوکارهایی برای حمایت، تقویت و بهره گیری هدفمند از نقش معلمان غیررسمی طراحی کنند. این بازنگری می تواند به تحقق جامعه ای یادگیرنده، مشارکت جو و پویا کمک کند؛ جامعه ای که در آن آموزش نه به عنوان یک مقطع محدود، بلکه به مثابه سبک زندگی نهادینه شود.

کلیدواژه ها:

معلمان ، غیر رسمی ، یادگیری ، مادام العمر ، مشارکت