روش های نوین تدریس در آموزش ابتدایی (مثل یادگیری مبتنی بر پروژه)
سال انتشار: 1403
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 277
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
ESPE01_986
تاریخ نمایه سازی: 6 اردیبهشت 1404
چکیده مقاله:
در دهه های اخیر، روش های نوین تدریس در آموزش ابتدایی مورد توجه ویژه پژوهشگران و معلمان قرار گرفته است، زیرا شیوه های سنتی که بر انتقال مستقیم اطلاعات و حفظ طوطی وار متکی بودند، دیگر پاسخگوی نیازهای آموزشی قرن ۲۱ نیستند. یکی از مهم ترین رویکردهای جدید، یادگیری مبتنی بر پروژه (Project-Based Learning یا PBL) است که بر پایه فعالیت های واقعی، حل مسئله و یادگیری مشارکتی بنا شده است. در این روش، دانش آموزان با طراحی و اجرای پروژه های عملی و کاربردی، مهارت هایی چون تفکر انتقادی، ارتباط موثر، کار تیمی و مدیریت زمان را در کنار دانش درسی فرا می گیرند. این سبک آموزش به ایجاد انگیزه درونی در دانش آموزان کمک کرده و نقش فعالی برای آنان در فرایند یادگیری قائل است. معلم نیز از نقش سخنران محض خارج شده و به راهنما و تسهیل گر تبدیل می شود. نتایج مطالعات گوناگون نشان می دهد که استفاده از روش های نوین، به ویژه یادگیری مبتنی بر پروژه، موجب ارتقاء عملکرد تحصیلی، خودکارآمدی، و خلاقیت کودکان می شود. همچنین این رویکردها می توانند به کاهش اضطراب امتحان، افزایش تعامل اجتماعی و بهبود مهارت های ارتباطی نیز کمک کنند. به ویژه در دوران ابتدایی که شخصیت علمی و نگرش نسبت به یادگیری شکل می گیرد، بهره گیری از روش های خلاقانه و نوگرا اهمیت ویژه ای دارد.در کنار یادگیری مبتنی بر پروژه، روش هایی مانند یادگیری مشارکتی، یادگیری مبتنی بر بازی، کلاس معکوس و استفاده از فناوری های آموزشی نیز نقش موثری در بهبود کیفیت آموزش ابتدایی ایفا می کنند. یادگیری مشارکتی با تاکید بر تعامل دانش آموزان، به توسعه مهارت های اجتماعی و یادگیری عمیق کمک می کند. در یادگیری مبتنی بر بازی، مفاهیم درسی در قالب فعالیت های سرگرم کننده و تعاملی منتقل می شوند که برای کودکان بسیار انگیزه بخش است. کلاس معکوس نیز با تغییر ترتیب ارائه محتوا و انجام فعالیت های تمرینی در کلاس، فرصت تفکر عمیق تری فراهم می آورد. همچنین بهره گیری از فناوری های آموزشی مانند اپلیکیشن های تعاملی، تخته های هوشمند و ویدئوهای آموزشی موجب افزایش دسترسی، تنوع در ارائه محتوا و تقویت جذابیت فرایند یادگیری می شود. با توجه به ماهیت کنجکاو و بازی محور کودکان در سنین ابتدایی، استفاده از روش های نوین تدریس که با روحیه و نیازهای رشدی آنان همخوانی دارد، نه تنها بازده آموزشی را افزایش می دهد، بلکه به شکل گیری نگرش مثبت نسبت به مدرسه و یادگیری در طول عمر نیز کمک می کند.
کلیدواژه ها:
نویسندگان
فاطمه السادات حسینی
دانش آموخته ی کارشناسی ادبیات عرب
جواد بشیرپور
دانش آموخته ی کارشناسی آموزش ابتدایی ،،دانشگاه آزاد اسلامی واحد میناب
حکیمه مجدمی
دانش آموخته ی کارشناسی اموزش ابتدایی ، دانشگاه آزاد اسلامی واحد شادکان