تفکر انتقادی و تاثیر آن در معماری
محل انتشار: پژوهش در هنر و علوم انسانی، دوره: 9، شماره: 7
سال انتشار: 1403
نوع سند: مقاله ژورنالی
زبان: فارسی
مشاهده: 274
فایل این مقاله در 10 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
JR_RAH-9-7_005
تاریخ نمایه سازی: 6 اردیبهشت 1404
چکیده مقاله:
مفهوم تفکر نقادانه در دنیای امروز دیگر واژه ناشناخته ای نیست و مردم از محل کار گرفته تا دانشگاه در مورد آن صحبت می کنند. اهمیت تفکر انتقادی امروزه بیشتر از هر زمان دیگر مورد بررسی قرار گرفته است. در دنیای مدرن، تفکر نقادانه، طرز فکری است به تازگی کشف شده و می تواند توانایی فرد را در آنالیز کردن نسائل روزمره منعکس کرده و منتهی به تصمیم گیری درست شود. تفکر انتقادی، استعداد خاصی نیست که همراه با فرد متولد شود، بلکه این نوع طرز تفکر نیاز به تمرین و تلاش دارد. چالش هایی که در قرن بیست و یکم ایجاد شده اند، ناشی از تغییرات اجتماعی و اخلاقی می باشند و برای مقابله با این چالش ها، مستلزم استفاده از ابزار های مفهومی قابل توجهی برای کمک نسل جوان، برای یافتن معنا در رویداد های اجتماعی و معاشرات عمومی باید بود. مهارت تفکر انتقادی شامل استنباط، تشخیص پیش فرض ها، استنتاج، تعبیر و تفسیر و ارزشیابی نقش اساسی در انجام اقدامات ایفا می نماید. ابعاد تفکر انتقادی شامل مهارت های شناختی و تمایلات عاطفی می شود. تفکر انتقادی با به کارگیری استدلال و تحلیل موشکافانه و سنجش و ارزیابی اطلاعات، مانع از پذیرش مغالطه ها در امور اجتماعی و روزمره می شود. مغالطه در واقع نوعی استدلال نماهایی است که ظاهرا درست است ولی حقیقتش اشتباه و دروغ است و مخاطب را به غلط می اندازد. تفکر انتقادی در دهه ۱۹۲۰ وارد هنر شده و هنر اجتماعی انتقادی و هنر سیاسی انتقادی را به وجود آورده است. از منظر اجتماعی، هنر به عنوان ابزاری برای پرده برداشتن از جنبه های اجتماعی، از جایگاه اجتماعی برخوردار می گردد مانند انگاره های زنانگی و مردانگی در تاریخ فرهنگی. از منظر سیاسی، هنر بازنمایی مداخله جویانه جامعه ای را که به نوعی درگیر یا تحت تاثیر شرایط اجتماعی زاویه داری است، بازنمایی می کند. معماری نیز به عنوان یک هنر از این امر مستثنی نیست. معماران دائما از روش های مختلف تفکر استفاده می کنند و این روش های فکری مختلف نیز به خودی خود از اجزای مختلفی استفاده می کنند و به طور متفاوتی در کنار یک دیگر قرار می گیرند. نگاه کردن با چشمی کنجکاو و بازجو و تجربه حضور در محیط با چنین دیدگاهی، پتانسیل ایجاد تفکرات و دیدگاه های جدید را در آن محیط به معمار می دهد. بنابراین تفکر نقادانه در معماری، صرفا به دلیل ایجاد بستری مناسب و کاربردی برای استفاده آحاد مردم مورد استفاده قرار می گیرد.
کلیدواژه ها:
نویسندگان
مهدی محمدی
دانشجوی کارشناسی ارشد، گروه معماری، دانشکده فنی و مهندسی، دانشگاه غیردولتی شهید اشرفی اصفهانی، اصفهان، ایران.