ویژگی های معماری موثر برتقویت حس سرزندگی در فضاهای نیمه باز مسکونی (نمونه موردی: آپارتمان های مسکونی شهر ساری)

مجتمع های مسکونی به علت توسعه سریع شهری با بی نظمی و بدون برنامه ریزی در حال شکل گیری و گسترش هستند که این امر موجب کاهش تعامل انسان با محیط و از بین رفتن کیفیت زندگی در مسکن شده است. با توجه به اهمیت ارتباط مسکن با فضای بیرون، طراحی فضای میان اهمیت زیادی دارد و بی توجهی به این موضوع باعث جدایی میان فضای درون و بیرون می شود. مجتمع های مسکونی بدون در نظر گرفتن نیازهای انسان و کیفیت زندگی در آن ساخته می شوند و زندگی در فضای سرزنده که یکی از نیازهای انسان است نادیده گرفته می شود. سرزندگی یکی از کیفیت های مطلوب زندگی است که یکی از راه هایی که در ایجاد سرزندگی موثر است، سرزندگی در فضاهای نیمه باز مسکونی است. هدف از این پژوهش بررسی ویژگی های کالبدی و عملکردی فضاهای نیمه باز در ایجاد حس سرزندگی در مجتمع های مسکونی است. روش تحقیق بکار گرفته شده توصیفی-تحلیلی و جمع اوری اطلاعات از روش کتابخانه ای و میدانی بصورت مشاهده مورد استفاده قرار گرفته است. براساس نتایج بدست آمده مولفه های کالبدی، مولفه ادراکی، مولفه اجتماعی و مولفه عملکردی مهم ترین عوامل تاثیر سرزندگی در فضای نیمه باز مسکونی می باشد.

کلیدواژه ها:

مجتمع مسکونی ، فضای نیمه باز ، حس سرزندگی ، سرزندگی محیطی