سنجش موزه های مردم شناسی در تطابق با فرهنگ کردی؛ نمونه موردی: موزه مردم شناسی سنندج، مهاباد، ارومیه

سال انتشار: 1403
نوع سند: مقاله ژورنالی
زبان: فارسی
مشاهده: 171

فایل این مقاله در 18 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد

استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:

لینک ثابت به این مقاله:

شناسه ملی سند علمی:

JR_RAH-9-7_001

تاریخ نمایه سازی: 6 اردیبهشت 1404

چکیده مقاله:

این پژوهش بر اساس نیاز به فضاهایی است که بتوانند هنر و فرهنگ کردی را جامع و منسجم به نمایش بگذارند. با توجه به خطر از بین رفتن بخش هایی از این فرهنگ غنی و تاریخی، ایجاد موزه های مردم شناسی برای مستندسازی و حفظ دانش و هنرهای کردی ضروری به نظر می رسد. این فضاها مکانی برای آموزش، پژوهش و تعاملات فرهنگی فراهم کرده و به عنوان منبعی ارزشمند برای پژوهشگران و علاقه مندان به فرهنگ کردی عمل می کنند. ضرورت این پژوهش در ایجاد فضاهایی است که علاوه بر مستندسازی، به آموزش، پژوهش و تعاملات فرهنگی نیز بپردازند و به عنوان منبعی ارزشمند برای پژوهشگران و علاقه مندان به فرهنگ کردی عمل کنند. اهداف اصلی شامل تقویت هویت قومی و منطقه ای، شناساندن بیشتر فرهنگ و هنر کردی به عموم مردم، و جذب گردشگران داخلی و خارجی است. روش اجرای این پژوهش به مبانی فرهنگی و هنری پرداخته و نمونه های مشابه در داخل کشور، از جمله موزه مردم شناسی (خانه کرد) سنندج، موزه مردم شناسی مهاباد و موزه مردم شناسی (عمارت شهربانی) ارومیه، تحلیل شده اند. یافته ها شامل تجزیه و تحلیل عناصر فرهنگی و هویتی کردی مانند زبان، ادبیات، آداب و رسوم، موسیقی و رنگ های کردی است که همگی در شکل گیری فضاهای موزه نقش اساسی داشته اند. این پژوهش نشان می دهد که موزه ها می توانند نقشی مهم در توسعه پایدار فرهنگی، اجتماعی و اقتصادی منطقه ایفا کرده و محیطی مناسب برای آموزش، پژوهش و پرورش استعدادها فراهم سازند. در این پژوهش، از روش SWOT برای تحلیل و بررسی موزه های مردم شناسی استفاده شده است. در این راستا، هر یک از نمونه ها به طور دقیق تحلیل و مقایسه تطبیقی انجام شده است تا نقاط قوت، ضعف، فرصت ها و تهدیدهای مرتبط شناسایی شود. این رویکرد امکان بررسی جامع تر جنبه های مختلف موزه ها را فراهم می کند.

کلیدواژه ها:

نویسندگان

محمدهادی مصطفی

دانشجوی کارشناسی ارشد مهندسی معماری گرایش معماری اسلامی - هنرآموز رشته معماری آموزش و پرورش (نویسنده مسئول).

پریسا هاشم پور

استاد دانشکده معماری و شهرسازی، دانشگاه هنر اسلامی تبریز.