ارزیابی تاثیرات هنر درمانی بر واکنش های دفاعی مطالعه کودکان اوتیسم

اوتیسم یک اختلال عصبی-رشدی است که با نقص در تعاملات اجتماعی، ارتباطات و رفتارهای تکراری و محدود مشخص می شود. این اختلال ممکن است منجر به بروز واکنش های دفاعی مانند اضطراب، پرخاشگری و انزوای اجتماعی در کودکان شود. هنر درمانی به عنوان یک روش غیردارویی و خلاقانه مورد استفاده قرار می گیرد تا به کودکان اوتیسم کمک کند احساسات خود را بیان کرده و واکنش های دفاعی شان را کاهش دهند. مطالعه حاضر از روش های کمی و کیفی برای ارزیابی تاثیرات هنر درمانی بر کودکان اوتیسم استفاده کرده است. داده های کمی از طریق پرسشنامه های استاندارد مکانیسم های دفاعی(DSQ) قبل و بعد از دوره درمان جمع آوری شد. نتایج نشان داد که هنر درمانی به طور معناداری موجب کاهش واکنش های دفاعی کودکان اوتیسم شده است. کاهش در میزان اضطراب و پرخاشگری و افزایش در تعاملات اجتماعی و ابراز احساسات مثبت از جمله نتایج قابل توجه این مطالعه بود. والدین و مربیان نیز بهبودهای قابل ملاحظه ای در رفتارهای کودکان مشاهده کردند که نشان دهنده افزایش سطح رضایت مندی آنان از این روش درمانی بود. هنر درمانی می تواند یک روش موثر و مکمل برای بهبود واکنش های دفاعی کودکان اوتیسم باشد.

کلیدواژه ها:

هنر درمانی ، واکنش های دفاعی ، کودکان اوتیسم