بررسی رابطه تاب آوری و خود اثربخشی با فرسودگی شغلی در معلمان دوره ابتدایی کودکان کم توان ذهنی (دارای نیازهای ویژه) اداره آموزش و پرورش استثنایی مشهد

هدف از پژوهش حاضر بررسی رابطه تاب آوری و خود اثربخشی با فرسودگی شغلی در معلمان دوره ابتدایی کودکان کم توان ذهنی (دارای نیازهای ویژه) اداره آموزش و پرورش استثنایی مشهد بود. جامعه آماری پژوهش حاضر تمام معلمان دوره ابتدایی کودکان کم توان ذهنی شهر مشهد به تعداد ۷۹۳ نفر بود که نمونه ای مشتمل بر ۲۳۵ نفر با استفاده از جدول مورگان با استفاده از روش نمونه گیری تصادفی ساده برای این پژوهش انتخاب و پرسشنامه های خودکارآمدی عمومی شوارتز (۱۹۹۵)، فرسودگی شغلی ماسلاچ و همکاران (۲۰۰۱) و تاب آوری کونور و دیویدسون (۲۰۰۳) را تکمیل کردند. یافته های پژوهش با استفاده از نرم افزار SPSS۲۵ نشان داد بین تاب آوری و خوداثربخشی با فرسودگی شغلی در معلمان کودکان کم توان ذهنی رابطه مثبت معناداری وجود دارد. همچنین بین تاب آوری و فرسودگی شغلی و بین خوداثربخشی و فرسودگی شغلی رابطه منفی معنادار وجود دارد.

کلیدواژه ها:

خوداثربخشی ، تاب آوری ، فرسودگی شغلی.