نقش نشاط محیط کار در افزایش درگیری شغلی معلمان مدارس ابتدایی

هدف این پژوهش بررسی رابطه نشاط محیط کار با درگیری شغلی معلمان مدارس ابتدایی شهر همدان در سال تحصیلی ۱۴۰۳-۱۴۰۲ بود. روش تحقیق توصیفی از نوع همبستگی و جامعه آماری این پژوهش شامل معلمان مدارس ابتدایی شهر همدان به تعداد ۱۳۰۹ نفر بود که با توجه به جدول کرجسی و مورگان ۳۰۲ نفر به عنوان نمونه آماری پژوهش انتخاب شدند. به منظور گردآوری داده ها از پرسشنامه های درگیری شغلی اترخت (۲۰۰۳) و نشاط در محیط کار شایروم (۲۰۰۴) استفاده گردید. روایی محتوایی پرسشنامه ها مورد متخصصان قرار گرفت و پایایی پرسشنامه ها از طریق آلفای کرونباخ به ترتیب به میزان ۹۲/۰و ۹۳/۰ محاسبه شد. نتایج آزمونt تک گروهی نشان داد وضعیت درگیری شغلی معلمان و نشاط محیط کار بالاتر از سطح متوسط (۳) بود. نتایج آزمون ضریب همبستگی پیرسون نشان داد که بین نشاط محیط کار با درگیری شغلی معلمان مدارس ابتدایی شهر همدان رابطه مثبت و معناداری وجود دارد. همچنین این پژوهش نشان داد از بین مولفه های نشاط محیط کار، تنها از طریق مولفه انرژی جسمانی می توان درگیری شغلی معلمان مدارس ابتدایی شهر همدان را پیش بینی کرد. در نتیجه به منظور افزایش درگیری شغلی معلمان می بایست نشاط محیط کار معلمان را افزایش داد.

کلیدواژه ها:

درگیری شغلی معلمان ، نشاط محیط کار ، معلمان مدارس ابتدایی