بررسی رابطه آموزش های ضمن خدمت با تقویت مربی گری سازمانی و خودکارآمدی معلمان مدارس ابتدایی دولتی شهرستان سرخس

تحقیق حاضر با هدف بررسی رابطه آموزش های ضمن خدمت با تقویت مربی گری سازمانی و خودکارآمدی معلمان مدارس ابتدایی دولتی شهرستان سرخس در سال ۱۴۰۳ انجام گرفته است. روش تحقیق از نظر هدف کاربردی و از نظر روش اجرایی توصیفی-همبستگی است. جامعه آماری تحقیق کلیه معلمان مدارس ابتدایی دولتی شهرستان سرخس به تعداد ۱۲۴ نفر لحاظ شده است. در این تحقیق حجم نمونه با استفاده از جدول مورگان تعداد ۹۵ نفر به عنوان نمونه با روش نمونه گیری به شیوه تصادفی ساده انتخاب شدند. ابزار مورد استفاده در این پژوهش پرسشنامه می باشد. آموزش ضمن خدمت توسط پرسشنامه لوچان (۲۰۱۵) با ۲۱ سوال، مربی گری سازمانی توسط پرسشنامه پارک و همکاران (۲۰۰۸) با ۲۰ سوال، خودکارآمدی توسط پرسشنامه ریگز و نایت (۲۰۰۴) با ۲۲ سوال سنجیده شد. به منظور تعیین روایی پرسشنامه ها، پرسشنامه ها جهت اظهار نظر در اختیار اساتید محترم راهنما و مشاور و افراد خبره و مطلع در امر مسائل تحقیق قرار گرفته و روایی آن مورد تایید قرار گرفت. پایایی پرسشنامه ها نیز با استفاده از ضریب آلفای کرونباخ به ترتیب برابر با ۰.۸۶۸، ۰.۹۱۶ و ۰.۸۰۵ به دست آمد که می توان گفت ابزار از پایایی مناسب برخوردار است. در این پژوهش جهت تجزیه و تحلیل داده ها از روش های آمار توصیفی و استنباطی استفاده گردیده است. ابتدا جهت تحلیل ویژگی های جمعیت شناختی نمونه مورد نظر از پارامتر های آمار توصیفی شامل جداول و نمودارهای فراوانی در قسمت آزمون فرضیات تحقیق، با استفاده از نرم افزار SPSS و PLS و تحلیل عاملی تاییدی استفاده شده است. نتایج تحقیق رابطه بین رابطه آموزش های ضمن خدمت و ابعاد آن را با تقویت مربی گری سازمانی و خودکارآمدی معلمان مدارس ابتدایی دولتی شهرستان سرخس تایید نمود.

کلیدواژه ها:

آموزش های ضمن خدمت ، مربی گری سازمانی ، خودکارآمدی معلمان ، مدارس ابتدایی دولتی ، شهرستان سرخس