تحلیل انتقادی نظریه های کلیدی مدیریت استراتژیک با تمرکز بر RBV ، پورتر و BSC

سال انتشار: 1403
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 191

فایل این مقاله در 16 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد

استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:

لینک ثابت به این مقاله:

شناسه ملی سند علمی:

SPCONF09_056

تاریخ نمایه سازی: 5 اردیبهشت 1404

چکیده مقاله:

نظریه های مدیریت استراتژیک با وجود نقش مهمی که در هدایت سازمان ها ایفا میکنند، نیازمند بررسی انتقادی برای بهبود اثربخشی آنها هستند. این مقاله با روش تحلیلی انتقادی به بررسی و نقد سه نظریه مشهور مدیریت استراتژیک، شامل نظریه مبتنی بر منابع (RBV) ، مدل پنج نیروی پورتر، و کارت امتیازی متوازن (BSC) میپردازد. هر یک از این نظریه ها نقش مهمی در شکلگیری و توسعه مدیریت استراتژیک ایفا کرده اند و مبنای بسیاری از تصمیمات سازمانی قرار گرفته اند. هدف این پژوهش، تحلیل نقاط قوت و محدودیت های این نظریه ها و ارائه راهکارهایی برای رفع چالش های آن ها است. سواالت اصلی پژوهش عبارت اند از: (۱ ) نظریه مبتنی بر منابع چه نقاط قوت و محدودیت هایی دارد؟ (۲ ) مدل پنج نیروی پورتر در مواجهه با تغییرات محیطی چه چالشهایی دارد؟ (۳ ) کارت امتیازی متوازن چگونه می تواند به مدیریت استراتژیک کمک کند و چه محدودیت هایی دارد؟ (۴ ) چالشهای مشترک میان این سه نظریه چیست و چگونه میتوان آن ها را برطرف کرد؟ این پژوهش نشان می دهد که نظریه مبتنی بر منابع با وجود تاکید بر منابع داخلی سازمان، در تعریف دقیق مفهوم "ارزش" و تشخیص منابع استراتژیک با مشکلاتی مواجه است. مدل پنج نیروی پورتر نیز به دلیل سادهسازی روابط رقابتی و نادیده گرفتن تغییرات سریع محیطی، محدودیت هایی دارد. کارت امتیازی متوازن، اگرچه ابزاری قدرتمند برای مدیریت عملکرد است، اما به دلیل پیچیدگی در اجرا و هزینه های باال، چالش هایی را برای سازمان ها ایجاد می کند. در پایان، پژوهش به چالش های مشترک این نظریه ها، نظیر شکاف بین نظریه و عمل، عدم توجه کافی به پویاییهای محیطی، و محدودیت در تبیین پیچیدگی های سازمانی اشاره می کند. برای غلبه بر این محدودیت ها، توسعه رویکردهای ترکیبی، توجه بیشتر به زمینه های فرهنگی و اجتماعی، و تقویت ارتباط میان نظریه و عمل پیشنهاد می شود.. نتایج این پژوهش می تواند به مدیران کمک کند تا محدودیت های آن ها را در تصمیمگیریهای استراتژیک کاهش ده د.

نویسندگان

سید عابد رضایی

دانشگاه جامع امام حسین(ع)، دانشکده مدیریت و برنامه ریزی راهبردی، شهر تهران

فربد منوچهری

دانشگاه جامع امام حسین(ع)، دانشکده مدیریت و برنامه ریزی راهبردی، شهر تهران

محمد بیدخوری

دانشگاه جامع امام حسین(ع)، دانشکده مدیریت و برنامه ریزی راهبردی، شهر تهران