بررسی و تحلیل سود حاصل از مشاغل کودکان خیابانی در اقتصاد شهری

پدیده کودکان خیابانی که از آن تحت عنوان تراژدی شهری یاد می شود معضل اجتماعی شایعی در اکثر کلانشهرهای جوامع معاصر به ویژه جوامع در حال توسعه است. با این تفاوت که میزان بروز این پدیده، زمینه های گسترش و نحوه مقابله با آن در جوامع مختلف بر حسب ویژگی های اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی متفاوت است. در میدان پژوهش همچنین مشاهده شد، کودکانی که سرپرست خانوار هستند، کارشان را به صورت پیوسته و تمام وقت انجام داده و به این ترتیب زمان کمتری را تلف و صرف بازی می کنند و بیشترین بهره برداری را از بازار کار به عمل می آورند. براساس نتایج کمی این پژوهش، میانگین درآمد روزانه کودکان کار ۴۵۱ هزار تومان، حداقل درآمد روزانه ۲۲ هزار تومان و حداکثر درآمد روزانه ۴۰۴ هزار تومان می باشد. میانگین درآمد ماهانه کودکان کار ۳ میلیون و ۹۲۸ هزار تومان، حداقل درآمد ماهانه ۶۵ هزار تومان و حداکثر درآمد ماهانه ۸ میلیون و ۴ هزار تومان می باشد. از سوی دیگر، مقوله گسترده اصلی به دست آمده از مشاهدات و مصاحبات انجام شده در بخش کیفی پژوهش «خانواده به عنوان عامل تعیین کننده درآمد کودک» است به طوری که این مقوله با نتایج داده های کمی پژوهش همسو است. در واقع، مشاهدات این پژوهش نشان می دهد اکثر کودکان کار به همراه خانواده زندگی می کنند و درآمدشان برای خانواده است در حالی که تصور عموم و بسیاری از مسئولین (با توجه به مصاحبات انجام شده) این است که کودکان درگیر مافیای کار هستند و از سوی کارفرما به استثمار گرفته شده اند.

کلیدواژه ها:

کودکان خیابانی ، اقتصاد شهری ، مشاغل ، اجتماع ، خانواده ، درآمد روزانه