مقایسهی میزان جذب انرژی کامپوزیتهای تقویتشده با پارچه های حلقویپودی آگزتیک و غیرآگزت یک

مواد آگزتیک، موادی با ضریب پواسن منفی هستند. یعنی هنگامیکه در یک جهت کشیده می شوند، در جهت عمود بر راستای کشش، منبسط می شوند و در اثر اعمال نیروی فشاری، در جهت دیگر منقبض می شوند. مواد آگزتیک به دلیل ویژگیهای خاص خود، مانند مقاومت باال در برابر فرورفتگی، انحنای سین کلاستیک، جذب انرژی در برابر ضربه، مقاومت برشی و ترک خوردگی، و نفوذپذیری متغیر برای کاربردهای مختلف مانند استفاده در کامپوزیت ها مورد توجه قرار گرفته اند. در سالهای اخیر توجه زیادی به سمت منسوجات آگزتیک جلب شده است. با استفاده از منسوجات آگزتیک به عنوان فاز تقویت کننده برای کامپوزیت ها، می توان کامپوزیت هایی با خاصیت آگزتیک تولید نمود. کامپوزیت های آگزتیک می توانند از الیاف، نخها یا پارچه های آگزتیک به عنوان فاز تقویت کننده بهره ببرند. این کامپوزیت ها عالوه بر ویژگی های معمول مواد کامپوزیتی، دارای مزایایی چون مدول برشی باالتر، مقاومت بهتر در برابر فرورفتگی و ضربه، جذب انرژی بیشتر و مقاوم دربرابر ترک خوردگی هستند زیرا خاصیت ضریب پواسن منفی از پارچه به کامپوزیت منتقل می شود. این ویژگیها باعث شده تا برای کاربردهای مختلف مثل کاربرد پزشکی، محافظتی و ورزشی مناسب باشند. هدف از انجام این تحقیق، استفاده از پارچههای آگزتیک حلقوی پودی، به عنوان فاز تقویت کننده در کامپوزیت است. بدین منظور با استفاده از نخ پلیاستر با نمره یکسان، دو دسته پارچه با ساختار آگزتیک و غیرآگزتیک تولید شد. سپس کامپوزیت تقویتشده با استفاده از این پارچه ها و رزین پلیاورتان تهیه شد. به منظور بررسی میزان جذب انرژی کامپوزیت های تولید شده در اثر اعمال نیروی ضربه، از آزمایش ضربه ی سرعت پایین سقوط وزنه استفاده شد. نتایج نشان دادند که نمونه های کامپوزیت تقویتشده با پارچه ی آگزتیک نسبت به نمونه ی کامپوزیت تقویت شده با پارچه ی غیرآگزتیک، دارای میزان جذب انرژی بیشتری هستند.

کلیدواژه ها:

کامپوزیت ، آگزتیک ، ضریب پواسن منفی ، منسوجات آگزتیک ، جذب انرژی ضربه