بررسی تاثیر ترکیب درصدهای مختلف رزینهای پلی استر و وینیل استر بر خواص مکانیکی آن ها

کامپوزیتهای تقویت شده با الیاف شیشه GRP) اهمیت زیادی در صنایع مختلف به خود اختصاص داده و مورد استفاده های مختلفی قرار می گیرند. این حالت ناشی از اهمیت خواص مکانیکی این کامپوزیت ها است که به منظور افزایش عملکرد و دوام آنها لازم است. استفاده از رزین های مناسب می تواند به ویژگی های ویژه ای در کاربردهای صنعتی منجر شود. رزین های پلی استر (لورتوفتالیک و ایزوفتالیک) که از فرلینهپذیری آسان، ساختار شیمیایی قابلات پخت سریع، شدت پذیری خوب و هزینه پایین برخوردارند، درنهایت مناسب ارلی اسااری از کاربردهای عمومی هستند. این حالت حاکی از این است که رزین ها در مقایسه با رزین های وینیل لسدتر از فنول و نولالک مقاومت کمتری در برابر خوردگی، حاوی لسداهها و قلااها دارند و چقرمگی و خواص مکانیکی و مقاومت حرارتی اهتری نشان داده اند. در مقای رزین های وینیل لسدتر نسبت به فنولA و نوولالک) مقاومت شداماایی اهدتری در مقاطع خورنه حاوی لسداهها و قلااها دارند و چقرمگی و خواص مکانیکی و مقاومت حرارتی اهتری نشان داده اند. لین مقای اررسدی تثیار ترکا لنول مختلف رزین ها (رزین های پلی استر و وینیل لسدتر) درصدههای مختلف ار خواص مکانیکی و عملکرد کامپوزیتهای الیاف شیشه پرداخته شده است و در نهایت الیازیهای مکانیکی اهیود یافته و ارلی توسعه مولد الیاال در صنایع مختلف کمک کننده است.

کلیدواژه ها:

رزینهای پلی استر ، رزینهای وینیل استر ، استحکام کششی ، سختی بارکول ، دمای خمش حرارتی