تاثیر تدریس تلفیقی بر انگیزش و درگیری شناختی دانش آموزان ابتدایی

انگیزش و درگیری شناختی از عوامل کلیدی در موفقیت تحصیلی و یادگیری عمیق دانش آموزان محسوب می شوند. در مقطع حساس ابتدایی، پرورش این دو مولفه برای پایه ریزی موفقیت های آتی دانش آموزان امری ضروری است. با این حال، حفظ انگیزش و درگیری شناختی در میان دانش آموزان خردسال با روش های آموزشی سنتی می تواند چالش برانگیز باشد. تدریس تلفیقی، به عنوان رویکردی آموزشی مبتنی بر ترکیب آموزش حضوری سنتی با مولفه های آنلاین یا مبتنی بر فناوری، پتانسیل قابل توجهی در افزایش انگیزش و ارتقاء سطح درگیری شناختی دانش آموزان ابتدایی دارد. این رویکرد امکان بهره گیری از مزایای هر دو محیط (تعامل انسانی در کلاس و انعطاف پذیری و منابع غنی فناوری) را فراهم می آورد. این مقاله مروری به بررسی تاثیر تدریس تلفیقی بر انگیزش و درگیری شناختی دانش آموزان ابتدایی می پردازد. هدف اصلی، واکاوی چگونگی ترکیب محتوا و فناوری در تدریس تلفیقی برای تاثیرگذاری مثبت بر سطح انگیزش (درونی و بیرونی) و عمق درگیری شناختی دانش آموزان در این مقطع است. در این پژوهش، ضمن تشریح مبانی نظری تدریس تلفیقی و مفاهیم انگیزش و درگیری شناختی در یادگیری، به صورت تفصیلی به راهبردها و ابزارهای مبتنی بر فناوری در محیط تلفیقی که منجر به افزایش انگیزش (نظیر شخصی سازی، گیمیفیکیشن، بازخورد هوشمند) و تعمیق درگیری شناختی (نظیر فعالیت های تعاملی، پروژه های مبتنی بر فناوری، ارزیابی های متنوع) در دانش آموزان ابتدایی می شوند، پرداخته می شود. همچنین، چالش های مرتبط با حفظ انگیزش و درگیری در محیط تلفیقی برای این گروه سنی مورد بحث و تحلیل قرار می گیرند. نتایج مرور نشان می دهد که تدریس تلفیقی با طراحی دقیق و پیاده سازی متناسب با نیازهای یادگیرندگان ابتدایی، می تواند به طور موثری انگیزش و درگیری شناختی آن ها را افزایش دهد، که این امر به بهبود پیامدهای یادگیری و فراهم آوردن تجربه ی یادگیری جامع تر منجر می شود.

کلیدواژه ها:

تدریس تلفیقی ، انگیزش تحصیلی ، درگیری شناختی ، مدارس ابتدایی ، یادگیری ترکیبی