استفاده از روش های تدریس مبتنی بر یادگیری مبتنی بر بازی در مدارس ابتدایی

مقاله حاضر از نوع توصیفی و از لحاظ گردآوری اطلاعات از نوع کتابخانه ای است که با توجه به نظرات اندیشمندان این عرصه به رشته تحریر در آمده است. هدف از نگارش این مقاله استفاده از روش های تدریس مبتنی بر یادگیری مبتنی بر بازی در مدارس ابتدایی میباشد از آنجا که بازی از ویژگیهای حیاتی کودکان و حتی معنی و مفهوم زندگی آنها است کودک در وضع و موقعیتی است که نمی تواند بازی نکند بازی عاملی برای رشد وسیله ای برای شادابی نشاط و و موجبی برای کسب ،تجارب سببی برای ارزیابی و قدرت و موقعیت خویش راهنما برای ورود در عرصه حیات اجتماعی و درسی برای آموزش قانون انضباط و اخلاق است. معلم در انتخاب بازی باید دقت لازم را داشته باشد تا آن را با توجه به سطح آگاهی و مهارت شاگرد و منطبق با موضوع درس انتخاب کند زیرا شاگرد زمانی اعتماد به نفس لازم را داراست که مهارت کافی را به دست آورده باشد. آگاهی از انواع بازیها و ایجاد موقعیت های مناسب برای یادگیری از طریق بازی در تعلیم و تربیت کودکان مفید است. لذا لازم است مربیان تربیتی با فراهم کردن امکانات و ابزارهای و ابزارهای شاد مناسب آموزشی - پرورشی برای غنی سازی ابعاد فکری و شکوفایی استعدادهای شاگردان گام بردارند. اخذ نتایج تربیتی مطلوب از بازی به میزان زیادی به کاردانی مربی و آموزگار، آشنایی او با خصوصیات سنی و ویژگیهای خردسالان، رهبری صحیح و مطابق با اسلوب بازیهای گوناگون وابسته است.

کلیدواژه ها:

بازی ، بازی های آموزشی ، یادگیری ، روش های تدریس