رابطه میان بزرگی و شدت و کاهیدگی شدت زمین لرزه ها در ایران
محل انتشار: فصلنامه علوم زمین، دوره: 15، شماره: 57
سال انتشار: 1384
نوع سند: مقاله ژورنالی
زبان: فارسی
مشاهده: 189
فایل این مقاله در 8 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
JR_GSJ-15-57_003
تاریخ نمایه سازی: 3 اردیبهشت 1404
چکیده مقاله:
در این مقاله به بررسی پیوند میان بزرگی و شدت زمین لرزه ها در مرکزآنها از یک سوی و میزان و چگونگی کاهش شدت زمین لرزه ها از مرکز یا چشمه لرزه ای به فواصل دورتر، از سوی دیگر پرداخته شده است. در آغاز به دیباچه ای از پژوهشهای انجام شده در جهان و ایران پرداخته شده و رابطه های موجود در این زمینه ارائه شده است. سپس ۲۱ زمین لرزه بزرگی روی داده در ایران در فاصله زمانی ۱۳۳۶ تا ۱۳۷۶ خورشیدی مورد بررسی قرار گرفته است. با تحلیل داده های دستگاهی و مهلرزه ای مربوط به این ۲۱ زمین لرزه ، دو رابطه میان شدت زمین لرزه ها در مرکز و بزرگی آنها برآورد شده است. یکی از این دو رابطه برای ساختگاههای نرم (خاکها و آبرفتهای نامتراکم، واریزه ها و ….) و دیگری برای ساختگاههای سخت (سنگها و آبرفتهای متراکم و ….) به دست آمده اند. کاهیدگی و افت شدت زمین لرزه ها در فواصل مختلف از چشمه لرزه ای یا مرکز زمین لرزه نیز مورد بررسی قرار گرفته و با توجه به شرایط ساختگاهی، دو رابطه برای کاهیدگی شدت زمین لرزه ها برای ساختگاههای سخت و نرم برآورد شده است.
کلیدواژه ها:
نویسندگان
حمید رضا رمضی
دانشگاه صنعتی امیرکبیر، تهران
محمد رضا حسین نژاد
دانشگاه علم و صنعت ایران، واحد اراک
مراجع و منابع این مقاله:
لیست زیر مراجع و منابع استفاده شده در این مقاله را نمایش می دهد. این مراجع به صورت کاملا ماشینی و بر اساس هوش مصنوعی استخراج شده اند و لذا ممکن است دارای اشکالاتی باشند که به مرور زمان دقت استخراج این محتوا افزایش می یابد. مراجعی که مقالات مربوط به آنها در سیویلیکا نمایه شده و پیدا شده اند، به خود مقاله لینک شده اند :
