نقش و تاثیر فرزندآوری از دیدگاه قرآن و سنت

آدم که اولاد دارد بستر امید است. بستر روح جمعی است. روح اجتماعی است. اینها از برکات جمعیت آوری است. بستر کار و تلاش است. یعنی آدمی که زن و بچه دارد، بچه هاش متعدد دارد، انگیزه اش برای کار بیش از دیگران است. پر کردن ایام فراغت است. آنهایی که بچه دارند بخشی از عمرشان صرف گفتگو و نظارت و تعلیم و تربیت و بازی با بچه است. فرزندآوری و تربیت نسلی شایسته یکی از وظایف زوجین است. بنابر آموزه های اسلامی فرزندآوری امری ضروری است و آثار و برکات فراوانی برای خانواده و جامعه دارد. دین اسلام به عنوان آخرین وکاملترین دین آسمانی دارای معارفی ناب می باشد بر فرزندآوری و اهمیت کانون خانواده تاکید نموده است. نعمت فرزند از طرف خداوند بزرگ مرتبه به پدر و مادر اعطاء می شود که گاه دلیلی برای کسب نعمت و پاداش برای آنها می باشد و گاه دلیلی برای آزمایش پدر و مادر. در قرآن کریم راهبردهایی جهت تشویق به فرزندآوری وجود دارد که اگر جوامع اسلامی به این راهبردها توجه و به کارگیری داشته باشند این راهبردها حتی موثر در تربیت نیک فرزندان نیز می باشد، پیر بودن جامعه و نبودن نیروی کار فعال و با نشاط می تواند سبب ضعف سیاسی، علمی، فرهنگی و مذهبی آن جامعه شود و جامعه به رکود کشیده شود و غیر فعال شود جامعه های جوان دارای اندیشه های نو و سازنده می باشند که گامهای موثر در جهت پیشرفت و تعالی کشور برمی دارند. درنتیجه می توان پیوند بیشتر مسلمانان با قرآن کریم و معارف ناب دین اسلام زمینه پیشرفت و تعالی در همه زمینه ها برای جوامع آنها فراهم می کند و دوری از این معارف ناب سبب گمراهی و شکست بشر است که از جمله آن می توان سیاستهای اشتباه کنترل فرزند را نام برد.

کلیدواژه ها:

خانواده ، فرزندآوری ، جامعه اسلامی و پیشرفت