تاثیر ناکامی در میزان پرخاشگری بین دانش آموزان مقطع ابتدایی

ناکامی ماندن تلاش های فرد برای دستیابی به هدف موجب پیدایش سائق پرخاشگری می شود و این نیز به نوبه خود رفتاری را برای صدمه رساندن به فرد یا شی که موجد ناکامی است ، بر می انگیزد ، بروز پرخاشگری باعث کاهش این سائق می شود و در پاسخ به ناکامی پرخاشگری یک پاسخ غالب است ، اما اگر پرخاشگری رد گذشته تنبیه شده باشد ممکن است پاسخهای دیگری ظاهر شود مطابق این تبین پرخاشگری فطری نیست ، اما از آنجا که ناکامی یک پدیده تقریبا همگانی است ، پرخاشگری را باید سائقی بحساب آ‎ورد که در جستجوی مفری است .هنگامی که راه دستیابی به یک هدف خواستنی بسته می شود یا دستیابی به آ‎ن به تاخیر می افتد ناکامی روی می دهد ، سدهای گوناگونی چه درونی و برونی بر سر راه کوشش های فرد برای دستیابی به هدف قرار می گیرد ، در محیط فیزیکی سدهایی وجود دارد مانند راهبندان خیابانها ، صفهای طولانی برای خرید از فروشگاهها ، خشکسالیهای که محصولات کشاورزی را از بین می برد و سرو صدا که راه بر تمرکز فکر را می بندد ، سدهای محیط اجتماعی به صورت محدودیتهای است که مردم به آدمی تحمیل می کنند ، از امر ونهی پدر و مادر گرفته تامسائل گسترده تر تبعیض نژادی یا جنسیتی ، همه در زمره همین محدودیت هاست .به طور کلی ناکامی چیزی است بیشتر از یک محدودیت و یا باز داشتن ساده از کاری که مورد درخواست است . درکودک ناکامی عکس العملی است به امتناع محیط از آنچه که از او خواسته است و به آن ارزشی شخصی وواقعی داده است و در بزرگسال عکس العمل فرد است در مقابل حقی که برای خود قائل است و از آن محروم شده است.

کلیدواژه ها:

پرخاشگری ، ناکامی ، دانش آموزان ابتدایی ، محدودیت ، ارزش شخصی ، هدف ، محیط