تاثیر عملی افزایش تراکم بستر ساختگاه ناشی از کوبش شمع بر کاهش استعداد روانگرایی آن

در این تحقیق از روش سید و ادریس برمبنای عدد SPT جهت ارزیابی استعداد روانگرایی لایه های ماسه ای محل ساختگاه پروژه ی سد و قفل کشتیرانی خرمشهر برای حمل و نقل رودخانه ای استفاده شده است. معیار ونگ، اندرو ومارتین با تمرکز بر اهمیت حدروانی و سید و همکاران نیز برای ارزیابی استعداد روانگرایی بخش ریزدانه بکار رفته است. برای زلزله های سطح ۱ و سطح ۲ ( با دوره بازگشت-های ۷۵ و ۴۷۵ سال)، حد مجاز برای ضریب اطمینان در برابر روانگرایی ترتیب برابر ۱.۵ و ۱.۱ فرض شده است. تعداد ضربات منجر به کوبش هر یک متر از طول تمام شمع ها در ساختگاه محاسبه شده است. تراکم بوجود آمده ناشی از کوبش شمع های سری اول معمولا سبب افزایش تعداد ضربات لازم برای کوبش شمع های سرس دوم شده است. نسبت افزایش تعداد ضربات لازم برای کوبش شمع ها در دو حالت شمع های سری دوم نسبت به سری اول برابر نسبت افزایش عدد SPT فرض گردیده است. سپس محاسبات تعیین ضریب اطمینان در برابر روانگرایی مجددا با اعداد جدید SPT انجام شده است. بکارگیری روش مورد اشاره، کاهش سطوح و عمق های مستعدد روانگرایی ناشی از تراکم لایه ها پس از کوبش شمع ها را نشان میدهد. در ساختگاه سد و قفل کشتیرانی مارد، افزایش نسبی عدد SPT نزدیک به بیست درصد بوده است. لذا روش پیشنهادی سبب کاهش هشت درصدی محدوده های مستعد روانگرایی شده است. ضمنا در محدوده هایی که در مطالعات فاقد استعداد روانگرایی تشخیص داده ولی ضریب اطمینان کمی داشته اند نیز افزایش تقریبا ۹.۵ درصدی ضریب اطمینان در برابر روانگرایی رخ داده است. روش پیشنهادی با افزایش نسبی عدد SPT میتواند منجر به افزایش دقت محاسبات روانگرایی در ساختگاه ها گردد.

کلیدواژه ها:

کاهش استعداد روانگرایی ، اصلاح خاک ، شمع های پیش ساخته