انتر بی لوطی صادق چوبک: تحلیل کارکرد فضا سازی روایی در داستان انتری که لوطی اش مرده بود

پژوهش حاضر در صدد توضیح اساس فلسفه اگزیستانسیالیستی تنیده شده در ساختار داستانی انتری که لوطی اش مرده بود صادق چوبک از منظر نظریه تلفیق فضاهای داستانی باربارا دنسیجییر است. این نظریه که برپایه ی تلفیق بسته های مفهومی فوکونیه و ترنر استوار است برای مطالعه و تحلیل نحوه ی تلفیق فضاهای روایی در جهت آشکار ساختن سبک و استراتژی نوشتار چوبک ضروری می نماید. در داستان چوبک، تلفیق فضاهای داستان باعث شده است اضطراب اگزیستانسیال همراه با حس استیصال انتر برای خواننده قابل لمس شود. به طور کلی می توان گفت در داستان چوبک، استفاده از حوزه های مفهومی در ساخت فضاهای تلفیقی و انتقال معانی خاص به مخاطبان به صورت هدفمند صورت گرفته است تا استیصال مخمل و پیچیدگی دوگانه ارباب و برده، و چگونگی هدایت خواننده به سمت خوانش اگزیستانسیالیستی و بی-چارگی مخمل بدون لوطی مورد تجزیه و تحلیل قرار گیرد. چوبک با بهره بردن از تلفیق این فضاهای جانبی با فضای اصلی روایت پیچیدگی رابطه ی ارباب و برده را توضیح داده و نقد می کند و با برجسته ساختن آسیب پذیری مخمل بدون لوطی مفهوم و ارزش آزادی بدون عاملیت را زیر سوال می برد. بدین ترتیب اضطراب موجود در متن روایت، اضطراب اگزیستانسیالیستی حاصل از تصمیم نیست بلکه اضطراب حاصل از بی تصمیمی و سرگردانی است.

کلیدواژه ها:

انتری که لوطی اش مرده بود ، لوطی ، اضطراب ، تلفیق فضاهای داستانی ، اگزیستانسیالیسم