مطالعه دریافت زنان خانه دار از مصرف رسانه های اجتماعی: توانمند سازی یا پندار توانمندسازی؟

رسانه یکی از عوامل مهم موثر بر سبک زندگی افراد است و گوشی هوشمند با قابلیت اتصال به اینترنت و دسترسی به رسانه های اجتماعی، عنصری جدا نشدنی از زندگی روزمره اغلب افراد محسوب می شود. در این پژوهش، با بهره گیری از نظریه دریافت و با تمرکز بر رسانه های اجتماعی، مصرف و دریافت رسانه ای زنان خانه دار مطالعه شده است. به منظور دستیابی به اطلاعات از مصاحبه اپیزودیک استفاده و با ۳۶ زن خانه دار ۲۵ تا ۶۵ ساله برخوردار از سطح اقتصادی و تحصیلی متناسب که از شهرهای مختلف ایران انتخاب شده بودند، مصاحبه شد.تحلیل داده های تحقیق نشان داد که به رغم نگاه های خوش بینانه به ظرفیت رسانه های اجتماعی در رهایی بخشی و ایجاد بستر جایگزین برای فعالیت گروه های مختلف مغفول یا حاشیه ای در جامعه، زنان خانه دار از شبکه های اجتماعی در امتداد زندگی واقعی شان بهره می گیرند. همچنین رسانه های اجتماعی برخلاف حضور پررنگ در زندگی روزمره زنان خانه دار از لحاظ میزان زمانی که زنان مذکور صرف آن می کنند، هنوز به دلایل گوناگون ساختاری، نقشی جدی در زمینه هویت یابی زنان خانه دار و فراهم شدن بستر کنش مندی آن ها ایفا نکرده و در برخی زمینه ها از جمله در زمینه حضور زنان در جامعه و تقویت سرمایه اجتماعی زنان خانه دار منجر به تحول بنیادینی نشده است.

کلیدواژه ها:

زنان خانه دار ، مصرف رسانه ای ، رسانه های اجتماعی ، توانمند سازی