ترک زودرس روان درمانی و مشاوره در مراجعان به کلینیک های روان شناسی و روان پزشکی: نقش شاخص های جمعیت شناختی، عزت نفس و اضطراب

روان­ درمانی در درمان اختلالات­ روانی موفقیت چشمگیری داشته است. اما در دههی اخیر عدم رضایت مراجعان از فرآیند روان­ درمانی و ترک زودرس جلسات­درمانی فزونی یافته است. هدف پژوهش حاضر بررسی نقش عوامل جمعیت ­شناختی، عزت­ نفس و اضطراب مراجعان در پدیدآیی ترک زودرس روان ­درمانی و مشاوره بود. طرح پژوهش حاضر توصیفی­ مقطعی بود. جامعه آماری پژوهش تمامی مراجعان به کلینیک ­های روانشناسی و روانپزشکی شهر مشهد بودند. نمونه­ مورد نظر شامل ۸۷ مراجع بودند که با شیوه نمونه­ گیری هدفمند در بازه­ زمانی شهریور ماه سال ۱۴۰۲ تا فروردین ماه ۱۴۰۳ انتخاب شدند. برای سنجش متغیرهای مورد بررسی از مقیاس پیامد درمانی (OQ-۴۵)، مقیاس اضطراب بک (BAI)، مقیاس عزت­ نفس روزنبرگ (RSE) و پرسشنامه­ اطلاعات جمعیت­ شناختی برای مراجع (DIQFP) استفاده شد. داده­ ها با ضریب همبستگی پیرسون و تحلیل­ رگرسیون گام ­به ­گام و نرم­ افزار SPSS نسخه ۲۶ تحلیل شدند. یافته­ ها نشان داد جنسیت، سن، اضطراب و عزت­ نفس با ترک زودرس روان ­درمانی و مشاوره در ارتباط بوده (۰.۰۵>P) و ۳۹ درصد از واریانس آن را پیش بینی می کنند. بین تشخیص ­بالینی و ترک زودرس روان­ درمانی و مشاوره همبستگی معناداری وجود نداشت (۰.۰۵>P). یافته های پژوهش حاضر نشان داد عوامل جمعیت­ شناختی، اضطراب و عزت­ نفس پیش ­بینی ­کننده­ ترک زودرس روان­ درمانی و مشاوره هستند. امید است یافته ­های پژوهش حاضر زمینه بررسی بیشتر فرآیند روان­ درمانی و جلسات درمانی را توسط متخصصین بالینی فراهم کند.

کلیدواژه ها:

اضطراب ، ترک زودرس ، روان درمانی ، شاخص های جمعیت شناختی ، عزت نفس