عوامل خانوادگی زمینه ساز فردگرایی جمع گرایی

نقش خانواده در پرورش ارزش ها در فرزندان، منحصر به فرد و بی رقیب بوده و تجربیات اوایل کودکی تاثیر بسزایی در شکل دهی گرایش های فرهنگی خواهند داشت. جهت گیری های ارزشی چون فردگرایی و جمع گرایی، از مجرای خانواده به فرزندان منتقل می شود و خانواده فردگرا و جمع گرا هر یک اهداف تربیتی متفاوتی را در فرزندان پرورش می دهند. هدف این پژوهش بررسی تاثیر برخی عوامل کلیدی خانواده بر فردگرایی و جمع گرایی فرزندان بود. پاسخ یک نمونه ۱۵۰ نفری به مقیاس فردگرایی– جمع گرایی اوکلند (AICS)، مقیاس دلبستگی بزرگسالان (RAAS)، پرسشنامه اقتدار والدین (PAQ) و مقیاس انسجام خانواده مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. یافته ها نشان داد که بین سبک دلبستگی ایمن و جمع گرایی رابطه مثبت و معنی دار و بین سبک دلبستگی اجتنابی و فردگرایی رابطه منفی و معنی دار وجود دارد. همچنین، رابطه مثبت و معنی دار بین سبک فرزندپروری مقتدر و جمع گرایی و بین سبک فرزندپروری سهل گیر و فردگرایی یافت شد. مقایسه این یافته در بافت فرهنگی جمع گرا با یافته های موجود از بافت فردگرا نشان می دهد که والدین مقتدر بیش از سایر والدین، در انتقال ارزش های فرهنگ خود به فرزندان موفق هستند. همچنین، یافته ها نشان داد فردگرایی به طرز معناداری در مردان نسبت به زنان، و در افراد مجرد نسبت به متاهل، بیشتر است.

کلیدواژه ها:

" ، روانشناسی بین فرهنگی" ، فردگرایی" ، جمع گرایی" ، سبک فرزندپروری" ، ، " ، انسجام خانواده"