تاثیر ریسک عملیاتی بر ساختار سرمایه و کارایی سرمایهگذاری نیروی کار با توجه به نقش تعدیل گری کیفیت حسابرسی

ریسک عملیاتی، معیاری برای سنجش کیفیت اعتبار شرکت ها به شمار میرود. بر همین اساس، در شرکت هایی که ریسک عملیاتی بیشتر است، تامین مالی خارجی به دلیل کاهش اعتبار شرکت، دشوار خواهد شد و حتی اینگونه شرکت ها در بازپرداخت بدهیهای خود با مشکل مواجه می شوند؛ در نتیجه مدیران تمایل دارند که در زمینه استخدام یا تعدیل کارکنان خود، تجدیدنظر نمایند. زمانی که نوسانات سود عملیاتی در طول چندسال افزایش یابد، شرکت نسبت به روند سود عملیاتی آتی خود با عدم اطمینان مواجه می شود. در این پژوهش بر لزوم ثبات سود عملیاتی به منظور افزایش ساختار سرمایه و کارایی سرمایهگذاری در نیروی کار شرکت تاکید می شود. ثبات سود عملیاتی شرکت نه تنها منعکس کننده درجه توانایی عملیاتی شرکت است، بلکه میزان ریسک پذیری آتی شرکت و همچنین توانایی تامین مالی شرکت را نشان میدهد. همچنین در این پژوهش انتظار میرود شرکتهایی که توسط سازمان حسابرسی، مورد رسیدگی قرار می گیرند، دارای کیفیت حسابرسی بیشتری باشند و در نتیجه، اینگونه شرکت ها، از تاثیرات مخرب ریسک عملیاتی بر ساختار سرمایه و کارایی سرمایهگذاری در نیروی کار تا حدودی مصون می مانند. بنابراین هدف اصلی این پژوهش، بررسی تاثیر ریسک عملیاتی بر ساختار سرمایه و کارایی سرمایهگذاری نیروی کار با توجه به نقش تعدیلگری کیفیت حسابرسی است. جامعه آماری شامل ۱۳۵ شرکت در طی سالهای ۱۳۹۲ تا ۱۴۰۱ بوده است برای آزمون فرضیه های پژوهش از رگرسیون خطی چندگانه براساس دادههای ترکیبی دارای الگوی تلفیقی و الگوی تابلویی دارای اثرات ثابت استفاده شده است. نتایج پژوهش نشان داد که ریسک عملیاتی بر ساختار سرمایه و کارایی سرمایهگذاری در نیروی کار تاثیر منفی و معناداری دارد. به عبارت دیگر، در شرکت هایی که نوسانات سود عملیاتی شرکت بیشتر است، ساختار سرمایه و کارایی سرمایهگذاری در نیروی کار، کاهش می یابد. همچنین نتایج پژوهش حاکی از این است که کیفیت حسابرسی، میزان تاثیر ریسک عملیاتی بر ساختار سرمایه و کارایی سرمایهگذاری در نیروی کار شرکت ها را تضعیف می نماید.

کلیدواژه ها:

ریسک عملیاتی ، ساختار سرمایه ، کارایی سرمایهگذاری در نیروی کار ، کیفیت حسابرسی