معانی و کارکردهای تناقض از نگاه سیمون وی

نوع مواجهه فیلسوفان با تناقض آنچنان بنیادین و حائز اهمیت است که در تاریخ فلسفه جریان ساز بوده است. سیمون وی از جمله فیلسوفانی است که نگاه متفاوتی به مسئله تناقض دارد. مسئله اصلی این پژوهش مفهوم ­شناسی تناقض در اندیشه فکری سیمون وی و تبیین جایگاه آن در سیستم فکری اوست. می ­توان سه معنا از تناقض را در اندیشه سیمون وی یافت. ۱. «تضاد» میان امور به نحوی که مواجهه قوه ادراکی با آن، انسان را به طرح ریزی مجدد در افکارش وامی دارد. ۲. «ناهمگونی» میان دو امری که هیچ معیار عقلانی مشترکی در میان نیست. ۳. جایی که دقیق ­ترین کاربرد هوش منتهی به بن ­بست می شود که از آن به «سر» تعبیر می­ شود. هریک از معانی تناقض به نحوی می­توانند نقش سازنده در رشد و تعالی انسان داشته باشند و به مثابه منطق تفکر و دروازه نیل به حقیقت نقش ایفاء کنند. در پایان سیمون وی تناقض را به ­مثابه یک واسطه (متاکسو) در نظر می ­گیرد که امر طبیعی را به امر فرا طبیعی پیوند می ­دهد و منجر به یک هارمونی و انسجام در عالم می شود. هدف این پژوهش، تقریر منسجم و نظام مند از مفهوم و جایگاه تناقض در نظام فکری سیمون وی با نگاهی توصیفی و تحلیلی است.

کلیدواژه ها:

سیمون وی ، تناقض ، تضاد ، ناهمگونی ، سر ، خوانش ، متاکسو