گذار از عدالت اخلاقی به عدالت حقوقی و تعریف جدیدی از دولت سیاسی در فلسفه ارسطو

موضوعی این مقاله سعی در توضیح آن دارد امری کمتر دیده شده در اندیشه اخلاقی و سیاسی ارسطو یا، همان بعد حقوقی است که ارسطو اتفاقا در فصل پنجم کتاب اخلاق نیکوماخوس جهت پیوند اخلاق و سیاست بیان کرده است. ارسطو در این فصل، از عدالت به معنای اخلاقی، فاصله می گیرد و با وارد کردن دیگری در نظریه خود به عدالت به معنای حقوقی تحت نظریه حق طبیعی که خود مبتنی بر نظریه طبیعت یونانی است، وارد می شود. با این فصل از کتاب مذکور ارسطو معنای قانون، شهروندی و زندگی ذیل دولت سیاسی را کاملا متحول می کند. به طوری که سیاست از این لحظه کاملا تحت تاثیر حق یا حقوق غیر سوبژکتیو انسان قرار می گیرد. ارسطو میان تدبیر منزل، نسبت خدایگانی و بندگی و وضع سیاسی تفاوت ایجاد می کند و سیاست را مکانی برای تحقق بخشی کسب فضایل اخلاقی و تضمین قوانین مبتنی بر عدالت توزیعی و تصحیحی و سایر حقوق طبیعی شهروندان قرار می دهد.

کلیدواژه ها:

اخلاق ، حق ، سیاست ، عدالت ، طبیعت ، شهروند ، دیگری