تعیین کننده های پایبندی به مصرف منظم دارو در سالمندان مبتلا به دیابت نوع ۲

مقدمه و هدف: پایبندی به مصرف منظم دارو در بزرگسالان مبتلا به دیابت نوع ۲ با بهبود کنترل بیماری، میزان کمتر مرگ و میر و عوارض مرتبط با دیابت، و افزایش کیفیت زندگی همراه است. هدف از انجام پژوهش حاضر شناسایی تعیین کننده های پایبندی به مصرف منظم دارو در سالمندان مبتلا به دیابت نوع ۲ بود. مواد و روش ها: این مطالعه توصیفی تحلیلی در میان ۴۵۹ نفر از بیماران مبتلا به دیابت نوع دو در سال ۱۴۰۳ انجام گرفت. نمونه گیری به صورت تصادفی ساده از بیماران سالمند دارای پرونده درمانی در مراکز خدمات جامع سلامت شهری کرمانشاه انجام شد. ابزار سنجش، پرسشنامه کتبی درای روایی و پایایی تایید شده بود. داده ها با انجام مصاحبه از شرکت کنندگان گردآوری و با استفاده از آمار توصیفی و تحلیلی در نرم افزار SPSS ویرایش ۱۶ تجزیه وتحلیل گردید. یافته ها: میانگین سن شرکت کنندگان ۸۱/۶۹ سال (۹۵ درصد فاصله اطمینان: ۱۲/۶۹ – ۵۰/۷۰) بود، و ۷۲/۶۸ درصد از حداکثر نمره قابل اکتساب برای پایبندی به مصرف منظم دارو را کسب کردند. خودکارآمدی درک شده (۳۳۲/۰ =β)، نگرش (۱۵۱/۰=β)، و سطح تحصیلات (۱۰۵/۰=β) پیش بینی کننده های معناداری برای پایبندی به مصرف منظم دارو بودند. مولفه های مورد بررسی، ۲۰ درصد از واریانس پایبندی به مصرف منظم دارو را پیش بینی کردند. نتیجه گیری: یافته ها حاکی از نقش مثبت خودکارآمدی و نگرش در پایبندی به مصرف منظم دارو بود. بنظر می رسد اگر در توسعه مداخلات بر ارتقای خودکارآمدی و نگرش بیماران توجه ویژه ای شود بتواند یافته های سودمندی را در ارتقای پایبندی به مصرف منظم دارو در میان سالمندان مبتلا به دیابت نوع دو بدنبال داشته باشد.

کلیدواژه ها:

دیابت نوع دو ، پایبندی به مصرف دارو ، خودکارآمدی ، سالمندی ، نگرش