آموزش شناختی- رفتاری بر خلق، سلامت روان و کیفیت زندگی زنان مبتلا به دیابت نوع دو

مقدمه و هدف: دیابت یکی از علل عمده بیماری زایی و مرگ ومیر و افزایش هزینه­های خدمات بهداشتی در سرتاسر جهان است. از این رو، این پژوهش با هدف آموزش شناختی-رفتاری بر خلق، سلامت روان و کیفیت زندگی زنان مبتلا به دیابت نوع دو انجام شد. مواد و روش ها: پژوهش از نوع نیمه تجربی با پیش آزمون-پس آزمون و پیگیری با گروه کنترل بود. بدین منظور از بین زنان مبتلا به دیابت نوع دو مراجعه کننده به مرکز آموزشی دیابت در سطح شهر لردگان در سال ۱۴۰۳ با روش نمونه گیری هدفمند، ۳۰ نفر انتخاب و به صورت تصادفی به دو گروه آزمایش و کنترل تقسیم شدند. ابزارهای پژوهش شامل پرسشنامه­های خلق تری و همکاران (۱۹۹۹)، سلامت روان گلدبرگ (۱۹۷۲) و کیفیت زندگی ورشراوبون (۲۰۱۵) بودند. گروه آزمایش، آموزش شناختی- رفتاری بک (۲۰۱۹) را در ۹ جلسه ۹۰ دقیقه­ای به صورت هفتگی دریافت کردند، ولی بر گروه کنترل هیچ آموزشی اعمال نشد. یافته­ها: نتایج روش تحلیل واریانس آمیخته با اندازه گیری مکرر نشان داد که تفاوت بین نمرات خلق، سلامت روان و کیفیت زندگی و ابعاد آن ها در سه مرحله اندازه گیری (پیش آزمون و پس آزمون و پیگیری) و در گروه آزمایش و کنترل معنی دار بود (۰۱/۰P<.). نتیجه گیری: به نظر می­رسد آموزش مبتنی بر روش شناختی-رفتاری می تواند  در بهبود  خلق، سلامت روان و کیفیت زندگی جامعه هدف مفید باشد.

کلیدواژه ها:

درمان شناختی رفتاری ، خلق و خو ، سلامت روان ، کیفیت زندگی ، دیابت نوع دو.