تابع تقاضای اوقات فراغت ایرانیان ساکن در مناطق شهری با استفاده از داده های طرح آمارگیری گذران وقت

اطلاعات جمعیت شناختی نقش موثری در تعیین میزان تقاضا برای اوقات فراغت دارند؛ به همین دلیل موسسات بازاریابی تفریحی می بایست ضمن اطلاع از داده‎های جمعیتی، بر اساس تابع تقاضای اوقات فراغت، اقدام به سرمایه گذاری و طراحی بسته های فراغتی نمایند. هدف این مقاله برآورد تابع تقاضای اوقات فراغت ساکنان در مناطق شهری ایران بر اساس عوامل موثر بر میزان فراغت است. بدین صورت که اثرگذاری عوامل موثر بر زمان فراغت ایرانیان ساکن مناطق شهری مبتنی بر سن، مدرک تحصیلی، وضع فعالیت -شغلی مورد بررسی و ضرایب مدل رگرسیون چندگانه در سال آماری ۹۹-۱۳۹۸ با استفاده از نرم افزار SPSS برآورد گردیده اند. نتایج برآورد حکایت از آن دارد که سن و مدرک تحصیلی ارتباط مثبت معناداری با اوقات فراغت ساکنان مناطق شهری دارد، این در حالی است که با افزایش نقش و کنش گری اقتصادی، زمان کمتری به اوقات فراغت اختصاص می یابد. اوقات فراغت کمتر مردان نسبت به زنان و اثرگذاری امکانات اقتصادی همچون مسکن و خودرو در تخصیص بیشتر زمان به اوقات فراغت از دیگر یافته های تحقیق است. در همین راستا دولت علاوه بر سرمایه گذاری و توسعه امکانات زیرساختاری در مناطق محروم و کم برخوردار، می تواند با مشارکت های نهادهای مردمی بسته های ارزان قیمت فراغتی و تسهیلات ویژه مسافرتی برای خانوارهای کم درآمد و فاقد کارت سوخت ارائه دهد. طبقه بندی JEL: ,J۲۲ ,Z۲۰, J۲۰ ,D۱۹ C۱۹

کلیدواژه ها:

الگوی تخصیص زمان ، صنعت اوقات فراغت ، تابع تقاضا ، فراغت ایرانیان ، مدل رگرسیون چندگانه