ارزیابی مهارت های بالینی عملی کارورزان پزشکی دانشگاه علوم پزشکی قزوین

مقدمه: به رغم اهمیت کسب شایستگی ها و صلاحیت های بالینی برای دانشجویان پزشکی، بررسی ها نشان می دهد که دانشجویان مهارت های بالینی لازم را کسب نکرده اند؛ لذا این مطالعه با هدف ارزیابی وضعیت مهارت های بالینی عملی کارورزان دانشگاه علوم پزشکی قزوین انجام شد. روش کار: در این مطالعه ی مقطعی که در سال ۱۴۰۱ انجام شد، تمام کارورزان ورودی سال های ۹۴ و ۹۵ وارد مطالعه شدند. شرکت کنندگان به دو گروه تقسیم شدند. گروه اول کارورزانی که در حال گذراندن ۳ تا ۴ ماه ابتدای دوره کارورزی بودند . گروه دوم کارورزانی که در حال گذراندن ۲ تا ۳ ماه آخر دوره بودند. وضعیت آموزش مهارت های بالینی عملی آن ها به صورت خود ارزیابی با استفاده از پرسش نامه ی استانداردشده با ضریب پایایی ۸۷/۰ جمع آوری و با استفاده از نرم افزار آماری نسخه ۲۲ تجزیه و تحلیل شد. یافته ها: در خود ارزیابی انجام شده، مهارت های اندازه گیری تعداد نبض، تعداد تنفس، سوند مثانه، اندازه گیری فشار خون  و سوند معده از دسته مهارت های اول و مهارت بخیه زدن از دسته مهارت های دوم بالاترین میانگین نمره را داشتند. اختلاف میانگین مهارت های دسته ی دوم در بین دو گروه معنادار بود. این اختلاف در دو دسته ی دیگر معنادار نبود. نتایج: با توجه به پایین بودن نمره ی خودارزیابی بعضی از مهارت ها و نیز نقش مرکزی مهارت های بالینی به عنوان مهم ترین منبع کسب مهارت ها، ارتقای کیفیت آموزش در این مرکز و گسترش فعالیت های آن می تواند راهکار مناسبی برای حل این مشکل باشد.

کلیدواژه ها:

Assessment ، Clinical skills ، Medical education ، Interns ، Medical students. ، کارورزان ، دانشجویان پزشکی ، ارزیابی ، مهارت های بالینی ، آموزش پزشکی.