ویژگی ها و آثار تربیتی فتنه ونفاق ازمنظر نهج البلاغه

فتنه ونفاق از جمله واژگان پر تکرار در آموزه های دین اسلام بویژه در نهج البلاغه می باشند.این امر را می توان از یکسو به جهت شرائط حاکم بر زمان حضرت علی(ع)و از دگر سو به سبب پیوند میان فتنه و نفاق و تلاقی آن دو در موارد بسیار دانست. این همراهی به گونه ای است که حدود ده آیه قرآن و نیز مواردی از نهج البلاغه بدان اختصاص یافته است. علاوه بر آن در نهج البلاغه واژه فتنه و هم ریشه های آن هفتاد و شش بار و واژه نفاق بسیار ذکرشده است.لذا در این پژوهش که به روش تحلیلی – توصیفی و با استفاده از منابع کتابخانه ای وبا هدف آشنایی با فرمایشات امام علی(ع) در خصوص فتنه ونفاق ودر نهایت بکارگیری آن انجام گرفته به ویژگیها و آثار تربیتی فتنه و نفاق در نهج البلاغه پرداخته شده است. از یافته های تحقیق حاضر، دستیابی به صفات فتنه گران و منافقان و پیوند میان آن دو ونیز آثار زشت و ماندگار آنها همچون بازگشت به جاهلیت،تیره گون شدن فضای جامعه، ابتلای به شبهات،انزوای مومنان، ابتلای نیکوکاران و لغزش دلها می باشد.

کلیدواژه ها:

نفاق ، فتنه ، منافق ، آثار تربیتی ، نهج البلاغه