مروری بر ترمیم جراحات رکتوواژینال در مادیان

زمینه و نوع مطالعه: مروری کوتاه بر جراحات دستگاه تناسلی مادیان

هدف: درمان پارگی ها و فیستول رکتوواژینال

روش کار: مطالعه مروری با استفاده از منابع مختلف در ارتباط با انواع و درمان پارگی ها و فیستول رکتوواژینال

نتایج: جسم پرینه (Perineal body) به فضای بین مقعد و فرج گفته می شود که از رشته های عضلات اسفنکتر خارجی مقعد و عضلات منقبض کننده فرج تشکیل شده است. ساختارهای دستگاه تناسلی مادیان مستعد به انواع جراحات در طول جفت گیری و زایمان هستند. از جمله این جراحات می توان به پارگی های پرینه یا رکتوواژینال (Perineal/Rectovaginal laceration) و فیستول رکتوواژینال (Rectovaginal fistula) اشاره کرد. پارگی های پرینه در زمان زایمان اتفاق می افتند، زمانی که چین حلقوی بقایای پرده بکارت (hymen) در محل اتصال دهلیز به واژن، عبور پا یا بینی کره را مسدود نماید. در پارگی های درجه سوم، پارگی در سپتوم رکتوواژینال، عضلات واژن، رکتوم، جسم پرینه و اسفنکتر مقعدی وجود دارد. فیستول عمدتا بطور ثانویه و به دنبال سخت زایی در مادیان های شکم اول رخ می دهد. گیر کردن بینی یا اندام حرکتی کره در سقف واژن یا دهلیز سبب این آسیب می شود. روش های جراحی مختلفی برای درمان پارگی های درجه سوم ذکر شده است که شامل ترمیم در یک یا دو مرحله است. روش جراحی تغییر یافته گوتز رایجترین روش جراحی تک مرحله ای می باشد. رهیافت افقی (Horizontal approach) و رهیافت از طریق مقعدی (Transrectal approach) از جمله روش های جراحی برای ترمیم فیستول رکتوواژینال می باشند. از اصلی ترین مشکلات بعد ازعمل بدون توجه به روش جراحی، می توان به باز شدن بخیه ها اشاره کرد.

نتیجه گیری نهایی: میزان موفقیت در تمام روش های جراحی بطور چشمگیری بالاست اما با توجه به اهمیت مسئله اقتصادی در صنعت اسب، روش های جراحی تک مرحله ای به علت این که دوره بستری بسیار کوتاهی دارند و نیز تداخلی با تولیدمثل مادیان نمی کنند، از جمله روش های ارجح می باشند.

کلیدواژه ها:

اسب ، پارگی ، فیستول ، رکتوم ، دهلیز ، واژن