بررسی توسعه مدل قیمت گذاری دارایی سرمایه ای براساس تجزیه زمانی ریسک

با توجه به وضعیت نامتقارن بازدهی، کسب بازده و نیز رابطه آن با ریسک موجود در بازار سرمایه، در شرایط زمانی متفاوت، قابلیت توجیه بیشتری دارد. هدف از انجام پژوهش حاضر، بررسی توان توضیح دهندگی مدل تعدیل شده قیمت گذاری دارایی سرمایه ای در شرایط متفاوت زمانی و مقایسه آن با مدل قیمت گذاری سنتی است. به دلیل ماهیت ترکیبی داده های پژوهش که متشکل از سری زمانی و مقطعی، از مدل رگرسیون سری زمانی استفاده شده و با استفاده از نمونه ای از ۱۱۱ شرکت از بین شرکت های پذیرفته شده در بورس اوراق بهادار تهران طی سال های ۱۳۹۵ تا ۱۳۹۹ و بر اساس الگوی فاما- فرنچ به ۶ پرتفوی تقسیم بندی گردیده است. در بررسی تجزیه زمانی بتا بر عملکرد مدل قیمت گذاری دارایی های سرمایه ای برای سالهای فوق، نشان داده است که دارای اثر مثبت و معنی داری برای دو پرتفوی BM (شرکتهایی که از نظر ارزش بازار بزرگ هستند و نسبت ارزش دفتری به ارزش بازار آنها متوسط است) و BL(شرکتهایی که از نظر ارزش بازار بزرگ هستند و نسبت ارزش دفتری به ارزش بازار آنها پایین است) که از نظر اندازه (بر اساس الگوی فاما- فرنچ، ارزش بازار سهم به عنوان معیاری برای اندازه آن در نظر گرفته شامل بخش عمده شرکتهای مورد مطالعه) بوده و مشخص گردید که در خصوص شرکت های بزرگ بازار، مدل قیمت گذاری دارایی سرمایه ای تعدیل یافته(بتای کوتاه مدت) عملکرد بهتری از مدل سنتی آن دارد و برخلاف شرکتهای بزرگ، در مورد سایر شرکتها نتایج تحقیق تایید­کننده تجزیه زمانی بتا به دوره ­های مختلف نیست.

کلیدواژه ها:

بتا ، قیمت گذاری شرطی ، بازده مورد انتظار ، دارایی سرمایه ای