«این» یک قانون نیست (تاملی حقوقی - فلسفی در مصوبه عفاف و حجاب)

آیا متن مصوب موسوم به «قانون حمایت از خانواده از طریق ترویج فرهنگ عفاف و حجاب» را می توان یک قانون دانست؟«قانون» پیش از آن که به لحاظ شکلی متن مصوب نمایندگان مردم یا خود مردم باشد، از لحاظ ماهوی دارای برخی شرایط و ویژگی هاست که بدون توجه به آنها نمی تواند وصف قانونی بودن داشته باشد. از آنجا که در نظامهای سیاسی مختلف، بخش عمده ای از وظیفه تقنینی بر عهده پارلمان یا مجلس قانون گذاری است و پارلمان یا مجلس قانون گذاری یکی از نهادها و قوای موجود در نظام سیاسی وحکمرانی است، بدیهی است  نوع و ماهیت نظام سیاسی، نه تنها بر چگونگی شکل گیری و ایجاد قوای آن از جمله مجلس قانون گذاری موثر است، بلکه بر کیفیت و ماهیت تصمیمات قوای مختلف آن از جمله مجلس تاثیرگذار بوده است، به عنوان شاخص اساسی و بنیادین در ارزیابی تصمیمات و اقدامات آن مدنظر قرار می گیرد.در ایران وصف جمهوریت نظام سیاسی دارای اثار ماهوی و شکلی برای قانون گذری و فرایندهای تقنینی است. از این جهت رعایت الزامات و نتایج این مولفه در نظام قانون گذری ضروری و گریزناپذیر بوده، در نتیجه نمی توان هر متن مصوب مراجع تقنینی را به طور کلی قانون تلقی نمود. این نکته در کنار توجه به برخی مبانی نظری ، بخشی از پاسخ به پرسش بالاست که با توجه به چگونگی فرایند تصویب و محتوی و ماهیت مصوبه فوق الذکر مجلس شورا، در این نوشتار مورد بحث قرار می گیرد.

کلیدواژه ها:

جمهوریت ، آزادی ، قانون واقعی ، قانون صوری ، سیاست جنایی اقتدارگرای فراگیر