به کارگیری مداخلات آموزشی برای کاهش غیبت، تاخیر و عدم انجام تکالیف در دانش آموز

این پژوهش به بررسی تاثیر مداخلات آموزشی بر کاهش غیبت، تاخیر و عدم انجام تکالیف دانش آموزان پرداخته است. با اجرای راهکارهای انگیزشی، شناختی و محیطی، تغییرات قابل توجهی در رفتار تحصیلی دانش آموزان مشاهده شد. نتایج نشان داد که میزان غیبت و تاخیر پس از اجرای مداخلات به ترتیب ۴۸٪ و ۵۰٪ کاهش یافته است، همچنین میزان انجام تکالیف افزایش ۵۱٪ را نشان داد.بررسی داده های کیفی و کمی نشان داد که برنامه های خودنظارتی، تعامل مثبت معلم-دانش آموز و استفاده از سیستم های تشویقی نقش بسزایی در افزایش انگیزه تحصیلی و مسئولیت پذیری دانش آموزان داشته اند. تحلیل های آماری حاکی از آن است که بهبود محیط آموزشی و ارائه راهکارهای مدیریتی موجب افزایش مشارکت فعال دانش آموزان شده است.نتایج این پژوهش بر ضرورت طراحی و اجرای مداخلات آموزشی هدفمند در مدارس تاکید دارد و پیشنهاد می شود که مدارس از برنامه های انگیزشی، راهنمایی تحصیلی و تغییرات محیطی به عنوان راهکارهای موثر برای افزایش نظم تحصیلی بهره ببرند.

کلیدواژه ها:

مداخلات آموزشی ، غیبت تحصیلی ، تاخیر دانش آموزان ، انجام تکالیف ، مسئولیت پذیری