بررسی رابطه بین استفاده مفرط از تلفن همراه با فرسودگی تحصیلی و انگیزش پیشرفت تحصیلی دانشجویان

هدف این پژوهش بررسی رابطه بین استفاده مفرط از تلفن همراه با فرسودگی تحصیلی و انگیزش پیشرفت تحصیلی دانشجویان بوده است. روش تحقیق این پژوهش کاربردی و از نوع همبستگی می باشد. جامعه آماری با توجه به موردی بودن تحقیق کلیه دانشجویان دانشگاه ازاد اسلامی واحد بابل در سال تحصیلی ۱۴۰۲-۱۴۰۳ می باشد که تعدادشان برابر با ۶۰۰۰ نفر می باشد. روش نمونه گیری تصادفی ساده می باشد. حجم نمونه هم بر اساس جدول مورگان برابر با ۳۶۱ نفر شده است. ابزار گردآوری اطلاعات نیز پرسشنامه های استاندارد بوده که متغیرهای استفاده مفرط از تلفن همراه، فرسودگی تحصیلی و انگیزش پیشرفت تحصیلی را پوشش می دهد و روایی آنها نیز از طریق آلفای کرونباخ به دست آمده است. برای تجزیه و تحلیل داده ها از نرم افزار SPSS استفاده شد که در دو بخش آمار توصیفی و آمار استنباطی، داده ها مورد تجزیه و تحلیل قرار می گیرند. آمار توصیفی شامل جداول توزیع آماری و نمودارهای ستونی بوده است. در بخش آمار استنباطی از آزمون های ضریب همبستگی اسپیرمن استفاده شده است. یافته های پژوهش نشان می دهد بین استفاده مفرط از تلفن همراه با فرسودگی تحصیلی و انگیزه پیشرفت تحصیلی دانشجویان رابطه وجود دارد.

کلیدواژه ها:

تلفن همراه ، فرسودگی تحصیلی ، انگیزش پیشرفت تحصیلی ، همبستگی ، دانشجویان