الگو برداری از عناصر معماری دوره پارسی با هدف مصرف بهینه انرژی و تاثیر آن بر طراحی پردیس سینمایی

معماری سبک یا شیوه پارسی دومین شیوه رایج معماری در تاریخ ایران است که در دوره هخامنشیان رونق داشت و در این دوران قلمرو ایران از هندوستان شرقی تا آفریقای شمالی گسترده بوده است و می توان معماری پارسی را ترکیب هوشمندانه ای از معماری فرهنگ های گسترده ای که ایران در زمان هخامنشیان تحت سلطه خود داشت دانست. حال آنکه معماری پارسی بسیار متاثر از معماری روم در دوره امپراطوری بوده که با استفاده از ترکیب و تلفیق هوشمندانه عناصر ایرانی و استفاده از مصالح بوم آور آن دوران عالوه بر حفظ المان های ایرانی توانسته اند بناهای ماندگاری از ایران باستان به یادگار بگذارند. حال این سوال مطرح است با وجود پیشرفت در صنعت معماری و متریال نوین چرا حفظ المان ایرانی در بناهای معاصر به ندرت دیده شده و همواره با معضل کنترل و صرفه جویی در مصرف انرژی رو به رو هستیم؟ پژوهش حاضر با رویکرد تاریخی - تفسیری سعی بر آن دارد تا نگاهی اجمالی از گذشته تا کنون داشته و در پاسخ به این سوال با بررسی معماری سبک پارسی پاسخی در برابر چرایی و چگونگی بناهای متاخر باشد.

کلیدواژه ها:

خصوصیات و عناصر معماری روم و پارسی ، مصرف بهینه انرژی ، طراحی پردیس سینمایی