ارزیابی میزان پیشرفت فیزیکی پروژههای راهسازی با نگرشی جامع بر رویکرد فازی

بروز تاخیرات در پروژه های راهسازی، عوارض و پیامدهای ناخوشایندی هم بر زندگی مردم و هم بر دولتها دارد که از مهمترین آنها میتوان به غیراقتصادی شدن پروژه درگذر زمان اشاره کرد. از این رو شناسایی عوامل تاثیرگذار و تعیین سهم هرکدام بر روند پیشرفت فیزیکی پروژهها، با توجه به تعدد و فراوانی آنها امری ضروری است. هدف این تحقیق شناسایی و ارزیابی عوامل موثر بر میزان پیشرفت فیزیکی پروژه های راهسازی با نگرشی جامع بر رویکرد فازی است. ابزار گردآوری اطلاعات در این تحقیق مصاحبه، پرسشنامه و مطالعات موردی بود. جامعه آماری در این تحقیق شامل ۳۰ نفر از متخصصان و مهندسان در زمینه پروژه راهسازی؛ اعم از کارفرمایان، مهندسان مشاور، ناظران مقیم و پیمانکاران بود. در این تحقیق پس از شناسایی مهمترین عوامل موثر بر ارزیابی پیشرفت فیزیکی پروژه های راهسازی و طبقهبندی آنها از زوایای مختلف، به رتبهبندی عوامل شناساییشده با استفاده از روش تاپسیس فازی پرداخته شد. نهایتا با استفاده از تحلیل قوت، ضعف، فرصت و تهدید راهکاری بهمنظور هدایت و پیشبرد پروژه، همسو با آنچه مطلوب ذینفعان است ارائه گردید. از بین کلیهی عوامل موثر، ۱۱ عامل داخلی و ۵ عامل خارجی بهعنوان مهمترین عوامل تاثیرگذار شناسایی شدند. نتایج نشان داد که از بین عوامل داخلی اقدامات مربوط به فاز اجرا ازجمله تجهیز کارگاه، تهیه مواد و مصالح، تامین ماشینآالت و خدمات اجرایی و از بین عوامل خارجی وضعیت اقتصادی، اجتماعی، کشاورزی و صنعتی منطقه مهمترین عوامل تاثیرگذار بودند. نتایج بهدستآمده میتواند به ذینفعان در پروژههای راهسازی در جهت شناسایی عوامل موثر در ارزیابی پیشرفت فیزیکی پروژهها کمک نماید.

کلیدواژه ها:

تاخیرات ، راهسازی ، پیشرفت فیزیکی ، منطق فازی