تاثیر ساختار مالکیت بر گزارشگری پایداری با در نظر گرفتن کیفیت سود

هدف: در سال های اخیر همواره گزارشگری پایداری شرکت ها و ابعاد تاثیرگذار بر آن، از دیدگاه گروه های مختلف استفاده کننده از گزارش ها و صورت های مالی شرکت ها مورد توجه بوده است. بر این اساس، پژوهش های مختلف صورت گرفته به بررسی عوامل موثر بر سطح گزارشگری پایداری شرکت ها پرداخته، نشان داده اند که یکی از این عوامل، ساختار مالکیت است. بنابراین در این پژوهش تاثیر ساختار مالکیت بر گزارشگری پایداری با در نظر گرفتن کیفیت سود مورد بررسی قرار گرفته است. روش شناسی پژوهش: برای دستیابی به هدف مذکور، نمونه های شامل ۱۲۳ شرکت به روش حذف سامانمند از بین شرکت های پذیرفته شده در بورس اوراق بهادار تهران طی سال های ۱۳۹۳ تا ۱۴۰۲ انتخاب گردیده است. برای آزمون فرضیه های پژوهش از روش حداقل مربعات تعمیم یافته (وزنی) و شیوه داده های ترکیبی استفاده گردید. یافته ها: نتایج حاصل از برآورد مدل پژوهش حاکی از آن است که ساختار مالکیت بر گزارشگری پایداری تاثیر مثبت دارد. همچنین کیفیت سود بر رابطه ساختار مالکیت و گزارشگری پایداری تاثیرگذار مثبت دارد. نتیجه گیری: گزارشگری پایداری به دلیل افشای در زمینه زیست محیطی، اجتماعی و حاکمیتی برای جامعه دارای اهمیت است. شرکت ها نیز باید در این راستا اقدامات الزم را انجام دهند و مدیران خود را راستای فعالیت در زمینه پایداری توجیه نمایند.

کلیدواژه ها:

گزارشگری پایداری ، ساختارمالکیت ، کیفیت سود