وفاق اقتصادی دولت و ملت، و نقش صنعت بیمه

در ایامی که اتاق جنگ دشمن وزارت خزانه داری و اقتصاد آن است و در همه ی سطوح و زوایای جنگ های نظامی نیز اقتصاد بخش مهمی از آن تلقی می گردد وفاق اقتصادی می تواند نسخه ای درمانگر برای اقتصاد کشور باشد. وفاق اقتصادی یعنی در کنار اصلاح سیاست های کلی مانند: ۱-نظام بهره وری، ۲- هدفمند کردن یارانه ها و ۳- شبکه توزیع، تسهیالت و بودجه ۴- نقش صنعت بیمه، برای سیاست های جز و به مراتب اثرگذارتر در زندگی مردم برنامه هدفمند و همسو داشت به نوعی می توان گفت برای مردم نقش اقتصادی تعریف کرد. پایتخت زدایی در تصمیم گیری های اقتصادی کشور می تواند تولید را بعنوان اصلی ترین مولفه رشد اقتصادی در اختیار مردم و تعاونی ها قرار دهد، تولیدکنندگان بومی از محل سرمایه ها و سپرده های شرکت های دولتی و بانک ها در هر استان با ارائه تسهیالت حمایت شوند، نه اینکه برای سرمایه و سپرده های مردم مازندران مدیران کشوری بانک هایی تصمیم بگیرند که در جایی بجز مازندران و در محلی بجز تولید، بهداشت و عمران، بعنوان اولویت های مردم منطقه، سرمایه گذاری شود. جریانات سیاسی کریدورهای اقتصادی خود را در خدمت اقتصاد ایران قرار دهند و مجلس نیز با تصویب قوانینی سیاست های وفاق اقتصادی را تقویت کند همانند بند الحاقی(۱) ماده ۵۱ الیحه برنامه هفتم و اهدای زمین ۹۹ ساله در روستاها که شهرزدایی و روستاگرایی خود اثرگذار در تولید و نقش اقتصادی مردم می باشد چرا که روستا همواره با تولید عجین بوده است.

کلیدواژه ها:

اقتصاد ، وفاق ، بیمه