بررسی عوامل موثر بر بهرهوری صنایع کوچک و متوسط شهرک های صنعتی تهران

رشد اقتصادی تحولات دانش، فناوری و سرمایه انسانی را توضیح می دهد. ارتقاء بهرهوری کل عوامل در صنایع هر کشور عمدتا به سرمایه انسانی، سرمایه فیزیکی، انرژی و صرفه جویی ناشی از مقیاس بستگی دارد. هدف اصلی این پژوهش بررسی عوامل موثر بر بهرهوری کل عوامل تولید در صنایع کوچک و متوسط شهرک های صنعتی تهران است. بدین منظور از یک پنل آماری که شامل ۱۱ گروه از فعالیت های صنعتی در بازه زمانی (۱۳۹۶-۱۳۸۲) برای صنایع کوچک و در بازه زمانی ۱۳۹۶-۱۳۸۴ برای صنایع متوسط شهرک های صنعتی تهران در چارچوب یک مدل اقتصادسنجی لگاریتمی چند متغیره استفاده شده است. بهره وری کل عوامل تولید به روش PLS و OLS محاسبه و از تابع تولید کاب داگالس استفاده شده است. سپس برای تاثیر متغیرهایی مثل سرمایه انسانی، مالکیت خصوصی، سرمایه فیزیکی، صرفه جویی های ناشی از مقیاس و انرژی بر روی بهرهوری کل عوامل تولید در هر یک از صنایع مذکور از تکنیک پنل دیتا استفاده شده است. نتایج حاصل از این مدل رگرسیون نشان می دهد که در دوره مطالعه سرمایه انسانی، فیزیکی، صرفه های مقیاس، انرژی و مالکیت خصوصی تاثیر معناداری بر روی بهرهوری کل عوامل داشته اند. در صنایع کوچک کاهش سرمایه های فیزیکی بیشترین تاثیر را در کاهش بهرهوری و افزایش سرمایه های انسانی بیشترین اثر را در افزایش بهرهوری گذاشته اند. بعلاوه کاهش مالکیت خصوصی باعث کاهش بهرهوری و افزایش انرژی بهرهوری را افزایش داده است. در صنایع متوسط کاهش مالکیت خصوصی بیشترین اثر را در کاهش بهرهوری و افزایش صرفه جویی های ناشی از مقیاس بیشترین تاثیر را در افزایش بهرهوری داشته اند، همچنین افزایش سرمایه های انسانی تاثیر مثبت بیشتری نسبت به افزایش سرمایه های فیزیکی نشان می دهد.

کلیدواژه ها:

بهرهوری کل عوامل تولید ، سرمایه انسانی ، سرمایه فیزیکی ، صرفه جویی های ناشی از مقیاس ، مالکیت خصوصی