بررسی ارتباط مهارت های ارتباطی و پیشرفت تحصیلی دانش آموزان مقطع ابتدایی شهر مشهد با نقش میانجی گرایانه یادگیری مشارکتی

پژوهش حاضر بر حسب هدف بنیادی و از نوع پژوهش های توصیفی-همبستگی است که با هدف بررسی نقش میانجی گرایانه یادگیری مشارکتی در رابطه با مهارت های ارتباطی و پیشرفت تحصیلی دانش آموزان مقطع ابتدایی شهر مشهد انجام شد. جامعه آماری این پژوهش شامل کلیه دانش آموزان مقطع ابتدایی شهر مشهد در سال تحصیلی ۱۴۰۲-۱۴۰۳ به تعداد ۲۷۰۰ نفر بوده است که از این تعداد بر اساس جدول مورگان به روش نمونه گیری تصادفی ساده به تعداد ۲۴۰ نفر انتخاب شد. برای جمع آوری اطلاعات از پرسشنامه های پیشرفت تحصیلی هارتر (۱۹۸۱)، یادگیری مشارکتی (چو و باولی، ۲۰۰۷) و مهارت های ارتباطی بارتون ۱۹۹۰ استفاده شد. داده های جمع آوری شده به وسیله نرم افزار آماری SPSS از دو جنبه توصیفی و استنباطی مورد تحلیل قرار گرفته است؛ نتایج نشان داد که یادگیری مشارکتی در رابطه با مهارت های ارتباطی و پیشرفت تحصیلی دانش آموزان مقطع ابتدایی شهر مشهد نقش میانجی گرایانه دارد.

کلیدواژه ها:

یادگیری مشارکتی ، مهارت های ارتباطی ، پیشرفت تحصیلی