تاثیر هوش مصنوعی بر قواعد حقوق بشر

حق بهره مندی از پیشرفت های علمی، از جمله فن آوری های نوین، همواره یکی از حقوق اساسی بشر قلمداد شده است. یکی از این فن آوری های نوین، ظرفیت های هوش مصنوعی است. هوش مصنوعی نوعی هوش است که در دهه ۱۹۵۰ متولد شد و بخشی جدایی ناپذیر از انقلاب دیجیتال است. پیشرفت هوش مصنوعی و کاربرد آن در بسیاری از شوونات زندگی انسان، به ویژه حوزه حقوق بشر، شیوه زندگی انسان ها را متحول کرده است. در پژوهش پیش رو، تاثیر به کارگیری هوش مصنوعی بر نظام حقوق بشر بین الملل با روش تحقیق تحلیلی-توصیفی و استفاده از ابزار کتابخانه ای بررسی شده است. نتایج پژوهش حاضر، حاکی از آن است که به کارگیری هوش مصنوعی در مصادیق شناخته گونه از حقوق شده در نسل های چندگانه حقوقی بشری (نسل اول، دوم و سوم) تاثیرات مثبت و منفی دارد و قابلیت آن را دارد که به منزله یکی از مصادیق نسل چهارم حقوق بشر دکترین فن آوری در نظر گرفته شود و همچنین به منظور رفع مسائل و تاثیرات منفی احتمالی اقدامات قانونی در سطح ملی و بین المللی با هدف قاعده گذاری و تقویت فرایندهای مشارکتی انجام شده است.

کلیدواژه ها:

هوش مصنوعی ، حقوق بشر ، فن آوری های نوین ، اسناد حقوق بین الملل